Rusya’nın sıcak denizlerdeki yeni limanı Körfez ülkeleri

Geçtiğimiz hafta sonuna doğru Bloomberg, Rusya'nın petrol gelirlerinin savaş öncesi rakamlara ulaştığını yazdı. Rusya’nın Ekim ayında petrol satışlarından elde ettiği net gelir 11,3 milyar doları, yani ülkenin o ayki toplam bütçe gelirinin %31'ini buldu. Bu, Mayıs 2022'den bu yana en yüksek rakam olarak kayda geçti ve Rusya'nın Ukrayna'da başlattığı savaşın öncesindeki rakamların da üzerine çıkmış oldu. Rusya’nın bugün günlük petrol ihracatı 3,5 milyon varil seviyesinde. Makaleye göre, 2023'ün ilk dokuz ayında Rus ve diğer gölge filo sahipleri, petrol hacminin %70'inden fazlasını taşıdı. Ayrıca ilginç bir detay olarak Bloomberg bu haberinde, Yunanistan'a ait gemilerin 2023'te başka ülke gemilerinden daha fazla olarak Rus petrolü taşıdığını yazıyor.

Konumuzla ilgili benzer bir makale ABD merkezli Foreign Policy dergisinde Ekim sonunda Agathe Demarais adına yayınlandı. Yazıda, “Petrol fiyatlarının sınırlandırılmasını destekleyenler böyle bir eylemin Kremlin'i "zincirleyebileceğine" inanıyordu. Fakat Rusya, bu kısıtlamayı kolayca aşıyor ve beklenti sonuçsuz kalıyor. Moskova yaptırım koşullarına uyum sağladı. Ayrıca tavan fiyatını desteklemeyen ülkelerle de ticareti artırdı.” İfadelerine yer verildi. Yazıda ayrıca Batı’nın aldığı ve alacağı tüm bu kısıtlamaların dünya ekonomisine de zarar verdiğine dikkat çekiliyor.

Peki Rusya bu çıkmazı nasıl aştı? İşte odaklanmak istediğim nokta burası zaten. Savaş şartlarında izole edilmeye çalışılan ve sıcak çatışmalar ortamında olan Moskova, küçük ya da büyük demeden çok sayıda ülke ile gaz, petrol, tahıl ve maden ticareti için sıkı iletişime geçti. Yaptırımların aşılması adına teknoloji ve enerji transferi Çin, Hindistan, İran, Türkiye ve Orta Asya başta olmak üzere Latin Amerika, Asya ve Afrika ülkeleriyle yoğun temaslarla sağlandı. BRICS, Şangay İş Birliği Örgütü ve Avrasya Ekonomik Birliği gibi kurumsal yapılardan maksimum istifade edilmeye