Safvet Senih - Kayserili-Aksekili

Sadettin Ağabeyimiz Pekin’de Rus  Konsolosluğunun önünde Türkçe münakaşa edenlere rastlayınca onlara  diyor ki:

         “Selâmün aleyküm” dedim.

         Onlar da hiç beklemedikleri bir anda, karşılarında bir vatandaş görünce, şaşkınlık içinde karşılık verdiler. Artık çok rahatlamıştım kim olularsa olsunlar önemli değil diye düşündüm, bu arada hemen bir tanışma faslı başladı, ben kendilerine; “Hayırdır inşallah, siz kimlersiniz ve burada ne yapıyorsunuz.” diye sorunca, içlerinden biri; “Kayseri’liyiz, üç senedir buralardayız, Çin’den ham ipek alıyor trenle Polonya’ya gidiyoruz, mallari Polonya’da sattıktan sonra, Polonya’dan da mamül birşeyler alarak onları da Çin’e dönerken trende satıyoruz. Üç senedir buralarda işte böylece geçinip gidiyoruz” dedi.

Onlar da bana,

-Ya siz nerelisiniz ve sizin burada ne işiniz var?” deyince ben de,

-Aksekiliyim ama korkmayın sizinle rekabet edecek değilim” dedim. (Kayserililerle, Aksekilileri biraz tanıyanlar söylediklerimin ne anlama geldiğini anlarlar)  

Ben, onların Kayserili olmalarına, onlar da benim Aksekili olmama beraberce gülüştük ve konsolosluğa vize almak için geldiğimizi anlatınca bir tanesi bana; “Şu gördüğünüz insanlardan bazıları onbeş günden beri burada bekleşiyorlar işiniz çok zor, size yardımcı olmak isterdik ama bizimde vaktimiz çok sıkışık sizinle ilgilenmemiz mümkün değil. Çünkü; trenin kalkmasına çok az bir zaman kaldı hatta bizde aramızda evde unutulan bir şey için münakaşa yapıyorduk ne olur kusura bakmayın fakat cidden çok üzüldük” diyordu. Ama ben bunları hiç duymak ve dinlemek istemediğimi onlarda anlıyorlardı ama hakikaten yapabilecekleri bir şey olmadığına ben de inanıyordum. Tam bu sırada içlerinden biri bana ileride gitmekte olan birini işaret ederek; “Bak hemşerim; Koş o adamı yakala,  ve ona Türk olduğunu söyle, pasaportunu göster sonra ne istediğini ona anlat, zira onun konsoloslukta bir tanıdığı var yüz