[Safvet Senih yazdı] Mahmud Cevdet Sezer Bey

Ali Ulvi Kurucu Ağabeyin Hatıralarından öğrendiğimize göre:

Mahmud Cevdet Sezer Beyin babası Dağıstanlı Ali Adil Bey, Cihan Harbinde gönüllü olarak Osmanlı ordusuna katılmış ve İngilizlerle Irak’ta savaşırken şehid düşmüştü. Cevdet  Bey, Bağdat’ta doğmuş, 17 yaşında kadar orada kalmış ve tahsil yapmıştı. Arapçası ve Fransızcası çok kuvvetliydi. Felsefe ve Psikoloji muallimi idi. Üniversite’ye (Dâru’l-fünûn) Ali Nihad Tarlan’la birlikte girdiklerini söylerdi. Cevdet Bey çok heyecanlı bir insandı. Çok terbiyeli bir üslûbla konuşurdu. Hidayet yolunu bulmadan önceki hali için şöyle derdi: ‘Ben, inkılap tufanı içine katılıp da perişan olanlardanım. Gafletle geçen yıllarım var…’ Bu sebeple kendisinin hidayete dönüşü, geçen yılların gafletine karşılık, pek şiddetli olmuştu. ‘Allah’ım, ömrüm sana isyanla geçti, beni affet.’ diyerek, her gece yüz rekat namaz kılmayı nezretmişti.

“Bu imanla, memleketin dini hayatındaki baskı ve zulümleri ortaya  dökmek onlara karşı durmak için 1947 yılında  ‘Doğan Güneş’ adlı dergisini çıkarmıştı. Üstad bu dergide yazılar yazıyor, Arapça ve Fransızca’dan tercümeler yapıyor,  nazmettiği dava şiirlerini yayınlıyordu. Kendisi şöyle anlatmıştı: ‘Doğan Güneş’i çıkarır, o şiirleri yazarken mânen  çok zengin idim. Çok iyi hâller kazanmış, pek az şaire müyesser olacak hâller görmüş idim. Yatsı namazından sonra evradımı, ezkârımı yapar, bir Fâtiha, üç İhlas, Kul eûzüleri okur, Peygamber Efendimizin (S.A.S.) ruhuna,   peygamberlerin âl-i beytin, ashabının, şehitler, sâlihler, veliler ve asfiyanın ruhlarına bağışladıktan sonra yazacağım şiir hakkında  düşünmeye başlardım. Hayatımda görmediğim şeyler olur, kâfiyeler âdeta karşıma dizilirlerdi. Geçen günlerde, hissime hayâlime gelip giden şiir, o gece yazılıverirdi.’

“İsmet Paşa’ya hitaben bir şiir yazmıştı. ‘İkinci Abdülhamid’in Şerrü’l-Halefine’&nbs