Sağlam Konsantrasyonla Kur'an-ı Kerim okumak

Bir önceki yazımızda Kur’an’dan âlimlerin asla doyamadığı konusu üzerinde durmuştuk. Bugün de bu konuya inşaallah devam edeceğiz: Bu hususta M. Fethullah Gülen Hocaefendi diyor ki:

“Eğer Kur’an-ı Kerim’i okuyan bir insan, bütünüyle kendisini ona verir ve SAĞLAM  BİR KONSANTRASYONA  girebilirse, o enbiya-i izamla (büyük peygamberlerle)  sohbet ediyor, hatta tabiat ötesinin sesini dinliyor gibi olur. Ben bazılarının bazı durumlarda ZAMAN ÜSTÜ bir hâl aldıklarına inananlardanım. Onların Kur’an sayesinde enbiya-i izâmla sohbet ettiklerini büyük sahabelerin meclisine girip oturduklarını, his ve şuur dünyalarında on dört asır önceye gittiklerini düşünür ve hallerine imrenirim. Buna farklı bir zaviyeden Üstad da işaret eder. Evet bazen insan, Cibril-i Emin’in soluklarını kulağının dibinde duyabilir. Bazen de ‘kemmiyetsiz- keyfiyetsiz’  Mütekellim-i Ezeli’yi (Ezelî Kelma Sahibi Cenab-ı Hakkı) dinliyor gibi olabilir. Binaenaleyhn Allah’tan dinleyen veya aradaki mükalemeye aynı zamanında şahit olan bir insan ondan nasıl doyar ki? 

“Ayrıca Kur’an-ı Kerim’de tarihi vakalar, karakteristik olarak öyle büyülü anlatılır ki, insan kendini çağlar ötesi âlemlerde dolaşıyor gibi hisseder. İşte bu yönüyle de Kur’an, doyulamayacak bir zenginlik sergiler.  Ben şahsen, Kur’an-ı Kerim’in bu yönüyle tam tahlil edildiği kanaatinde değilim. Benim görebildiğim kadarıyla, Kur’an’da değişik vakalar anlatılırken, anlatış tarzı ve verdiği KOORDİNATLARLA  o vaka kahramanlarını aynıyla hayallerinizde resmedebilirsiniz. Mesela o, Hz. Nuh’un kavmi ile alâkalı konularda konuşurken, (Hûd Suresi, 11/25-49; Müminûn Suresi, 23/23-30; Şuara Suresi, 26/105-121; Nuh Suresi, 71/1-128)âyetlerde o kavmin sesini, soluğunu duyuyor gibi olur ve onu diğer toplumların üslûb ve edâsından ayırt edebilirsiniz. Hz. Nuh’un kavmi ile konuş