Yaşatma düşüncesinde olanlar, Allah’ın izniyle koruma altındadırlar. 1995 senesi sonlarında Atlanta tarafından Türkiye’ye gelen iki gençle ilgilenmemiz istenmişti. Bu lise öğrencilerinin birisi Müslüman, arkadaşı da ateist idi. Biz de yanlarına kendi yaşıtlarında iki öğrenci verdik. Türkiye’mizin pek çok tarihi yerlerini beraber gezmişler ve güzelliklerini müşahede etmişler. Müslüman olan öğrencinin ismi Ahmed Zâmir idi. Çok memnun olduğu için bayramlarda bana hep kart gönderiyordu… 1998’de yolumuz Atlanta’ya düşmüştü. Dönüşte gidip Ahmed Zamiri bulup ziyaret ettim. “Havaalanına ben götüreyim” dedi. Arabasıyla giderken “Bak ne güzel mühendis olan baban, diğer doktor arkadaşlarıyla ne kadar güzel bir İslam Merkezi yaptırmışlar. İçinde Mescidi, sınıfları, salonları hatta düğün ve toplantılar için çok özel yerleri var. İslamiyete merak duyup gelenler de oluyordur. Bana ihtida edenlerden güzel hikayeleri olanlar varsa, anlatsan da, köşemde yazsam” dedim. Dönüp “Babangiller bizleri korumak için bu binayı yaptılar. Ama bizi de koruyamıyorlar. Halbuki siz öyle değilsiniz. Bizi gezdiren arkadaşlar, elbette bir misyoner gibi değil ama halleriyle güzel temsilleriyle bir Hizmet gayretleri vardı. Bir şey demelerine gerek yoktu ama ben o ruhu hissediyordum. Onun için Allah onları da korur, başkalarına da vesile kılar. Bizde öyle bir durum söz konusu değil” dedi.

Yaşatma aşkı ve şevkiyle hareket eden Hizmet erlerinin DİRİLİŞ ÇAĞRISI’ndan bahsederken M. Fethullah Gülen Hocaefendi, onlarda yaşama tutkusu, rahat etme arzusu gibi virüslerin bulunmadığını ifade ettikten sonra diyor ki: “Evet, ba’sü ba’del-mevt kahramanları, kendilerini DİRİLTMEYE ADAMIŞ BAHTİYARLARDIR. Onlar, Allah ve Resulünün çağrısına icabet ettikleri takdirde, Cenab-ı Hakkın da kendilerine DİRİLİŞ YOLLARINI göstereceğine ve dökülüp yollarda kalmalarına asla meydan vermeyeceğine YÜREKTEN inanmışlardır. Bu inançla önce Allah’a tam teveccühte bulunmuş, sonra da çevrelerindeki aç gönülleri tatmin etmek ve karanlık ruhları aydınlatmak için her zaman bir buhurdanlık gibi tütüp durma yoluna girmişlerdir. Bu diriliş süvarileri oturur kalkar YAŞATMA ZEVKİYLE soluklanır ve mefkûrelerini ifade adına hiçbir fedakârlıktan geri kalmazlar. Gerekirse, diriltmek için ölür, güldürmek için ağlar, dinlendirmek için hamarat gibi çalışır ve çevresindekileri ebediyete UYARMA yolunda dur-durak bilmeden hep koşarlar. Bunu yaparken de, ne yaldızlı takdirlere ne de insafsız tenkitlere önem verirler. Hayır, onlar iltifat gördüklerinde vicdanlarının en derin yerinden kopan bir ESTAĞFİRULLAH ile mukabelede bulunur; tenkitleri de EYVALLAH’lar ile karşılar, NEFİS MUHASEBESİNE vesile kılar ve yollarına devam ederler.”

Kastamonu Lâhikasında “Ümmetimden bir tâife, Kıyamet kopuncaya kadar Zâhirâne Gâlibane hak üzere devam eder giderler.” hadis-i şerifini Üstad Hazretleri geniş geniş izah ediyor. Yani bu HİZMET Kıyamete ayarlı bir hak davasıdır. “Mîadını dolduranlar karbonlaşmış birer ağaç gibi kütür kütür devrilirler. Fakat DİRİLİŞ ERLERİ İLÂHİ ÇAĞRIYA İCABET ETTİKLERİ SÜRECE, ALLAH’IN İZNİYLE asla yıkılıp gitmezler. Kıyamete kadar dört bir yana koşmaya ve herkese kâse kâse DİRİLİŞ ŞERBETİ sunmaya devam ederler.” (Diriliş Çağrısı ve Yaşatma Mefkûresi)

İnşaallah, hiçbir beklentiye girmeden bir IRGAT gibi kendisini Hizmet’e adayanlar, İlâhî marifete, İlahî muhabbete ulaşacak ve lezzet-i ruhaniyeyi iliklerine hissederek dünya-âhiret saadetini yaşayacaklardır.

News Not Found

SAFVET SENİH

ABDULLAH AYMAZ

NUMAN YILMAZ YİĞİT

ARİF ASALIOĞLU

HÜSEYİN ODABAŞI