Said Sefa: Buyrun gelin, bekliyorum

Hiçbir gerekçe gösterilmeden yurt dışı yasağı getirilen Haberdar Genel Yayın Yönetmeni Said Sefa, bugünkü köşe yazısında: Belki siz farkında değilsiniz ama ben her akşam yastığa kafamı koyduğumda 'bu gece evimde son gecem olabilir' diye gülümseyerek uyuyor ve her sabah 'bugün de gelmediler' diye gülümseyerek uyanıyorum." dedi.

İşte yazarın köşesinde yer alan o yazı:

BUYRUN GELİN, BEKLİYORUM...

Neresinden başlayayım, ne yazayım?

Neyi, nasıl yazmam gerektiğini bilmediğimden değil.

Yaşadıklarım normal bir hukuk devletinde, normal şartlar atında, normal bir vatandaşın başına gelecek şeyler olmadığından, ben de 'insan gerçekten hayret ediyor' kıvamındayım.

O yüzden neye nasıl başlayacağımı bilemiyorum.

İki yıla yakındır yaşadığım baskının haddi var hesabı yok.

Önce taraf olmam istendi.

Neye, kime, nasıl, ne gerekçeyle taraf olmalıydım?

'Taraf olmak' denilen şeyin mutlak ve koşulsuz biat olduğunu anlamak için çok da zeki olmaya gerek yoktu elbet.

Sonra, yaşanılanlar karşısında susmam istendi.

Susmak??

Hukukun, demokrasinin, özgürce yaşamanın ırzına geçilirken mi?

İnsanlar evlerinden apar topar alınıp saçma sapan gerekçelerle tutuklanırken mi?

Siyasi nefret saikiyle muhalif olan herkes bütün bir medya gücüyle ve algı oyunlarıyla linç edilirken mi?

Yüzlerce, binlerce gazeteci işsiz bırakılırken mi?

İş adamlarının şirketlerine mafya usulü yollarla çökülürken mi?

İktidarı paylaşmamak, yeniden tek başına iktidar olmak için memleket ateşe verilip Suruç'tan Ankara'ya onlarca can feda edilirken mi?

Kadınlar kocasız, çocuklar babasız, anne babalar evlatsız bırakılırken mi, susmak?

Yoksa

'Seni başkan yapmayacağız dediler' diye yeniden başlatılan bir savaşta çoluk çocuk kadın demeden insanlar öldürülürken mi?

Başkan olma sevdasıyla başlatılan şahsi bir savaş karşılığında, gencecik polis ve askerlerin tabutları her gün musalla taşına ya