Saray Pek Güneş Almıyor Gibi!

Karantina konusunda hepimiz dikkatli olmaya çalışıyoruz. Sabırla aşı sıramızı beklerken, tedbiri elden bırakmamakta fayda var! Talihsiz kaleciler gibi, uzatmalarda gol yemeyelim. Evlerde çekildiğimiz zorunlu inzivanın ufak tefek yan tesirleri olacak elbette. Daha bir merdümgiriz, içine kapalı ve loş ışıklardan hoşlanır hale geldik. Bir de, güneş görmeyeli, tenimizin beyazlaştığı da söylenebilir. Zoom üzerinden dertleştiğimiz dostlar “Azizim, karantina sana yaramış. Nuraniliğin artmış!” diye espri yapmayı ihmal etmiyorlar. Mahallenin nüktedanları mizah kabiliyetlerini kaybetmemişler! 

Nekahet döneminin tesiri ile devlet işleri de tamamı ile durmasa bile hissedilir ölçüde yavaşladı. Bununla birlikte, motoru fazla soğutmadan, rölantide kalıp, canlı görünmek önemli bir strateji. Devlet büyüklerimizin Covid-19 Aşısı konusunda sıraya kaynamalarını bu yüzden hoş gördük. Erkan-ı Devlet ile aramız iyi olmasa da konumlarına saygıda kusur etmeyiz. Gerçi Saray işi sağlama aldı, aşının yan tesirlerini Sağlık Bakanı'nda denemenin ardından, zor-bela, hangi marka aşı olduğu devlet sırrı olarak saklandıktan sonra, ilk enjeksiyona razı oldu. İlkokulda aşılardan köşe-bucak kaçan çocuklar gibi görünmek Başkumandan'a yakışır mı? İğne vurulmaktan korkup da, aşı kapsülünü kırıp içen ya da şırıngayı görünce genç hemşire hanımlar önünde baygınlık geçiren çok delikanlı(!) gördüm ben! Can bu yahu! Kimse sokakta bulmuyor. Hele Saray'da yaşayınca hayat daha vazgeçilmez oluyor. Öyle, ön saflara atılıp kahramanlık yapmanın sadece hikayesi güzel. Varsın öyle olsun! Zira devlet denilen aygıtın boşluk kaldırmayacağı tecrübelerle sabit. 

Son beş yıldır, Meclis'ten sadra şifa bir şey duymadık. Onların oyun dışı kalmalarının Covid-19 ile bir alakası yok. Salgın sadece son bir yıldır, işleri askıya almış olmalarının meşru mazereti oldu. Merhum Nasreddin Hoca'nın