Şefkat ve merhametle yoğrulmuş karakter

Fethullah Gülen Hocaefendi “Muhammedî Ruh” başlıklı Kırık Testi’de peygamberlerden şefkat ve merhamet örnekleri vermektedirler: “Keldanîlerin türlü türlü zulümlerine, çeşit çeşit işkencelerine ve kendisini ateşe atmalarına rağmen, Hazreti İbrahim ellerini kaldırıp, “Rabbim! O putlar insanlardan çoğunu baştan çıkardı; bundan böyle kim benim izimce yürürse o bendendir. Kim de isyan ederse Sen Gafûrsun, Rahîmsin.” (14/36) diyerek dua etmiş; kavmine lanet okumamış ve onların helakini istememiştir.

Hazreti İsa da, kavmi, kendisine her türlü ezâ ve cefâyı revâ gördüğü halde, “Eğer onlara azap edersen, şüphesiz onlar Senin kullarındır; şayet mağfiret buyurursan hiç kuşkusuz Aziz Sensin, Hakîm Sensin.” (5/118) diye niyazda bulunarak ciddî bir edep tavrı sergilemekle beraber şefkat ve merhametini dillendirmiştir.

İşte, Rehber-i Ekmel (aleyhi elfü elfi salâtin ve selâm) Efendimiz, hem Hazreti Nuh ve Hazreti Musa ile hem de Hazreti İbrahim ve Hazreti İsa ile temsil edilen meslekleri bütünüyle nazar-ı itibara alarak, kendisinin hilm, silm, mülâyemet ve müsamaha yolundakilere benzediğini ifade etmiştir…”

Aynı eserde, Allah Rasûlü’nün (ASV) hillet (dostluk) ve müsamaha yolunu seçtiğinden, bu meslekte varıp zirveye ulaştığından, tahtını hullet ve şefkat ufkuna kurduğundan ve Hazreti İbrahim’de bir çekirdek gibi icmalî bulunan halîliyet (Allah dostu olma) ve hillet ve bir tohum misillü Hazreti Mesih’in özünde var olan mesihiyet ve re’fetin inkişaf ederek ağaç haline gelerek Muhammedî ruhu oluşturduğundan bahisle bu ruhun özellik