Sen ölmedin kelebek oldun

         Hani anlatılır ya…  TIRTIL, “Eyvah ben öldüm!” demiş. O sırada ona mânevîyattan şöyle bir nidâ gelmiş: “Korkma sen ölmedin! Asıl sen şimdi daha yüksek bir mertebeye yükselip güzel bir KELEBEK oldun!..” denilmiş. Tırtıllar gibi bazı canlılar üzerlerindeki kav ve kabuk dar gelince ondan kurtulmak için zorlanmaya başlarlar; sanki, sekerat hali sıkıntıları ve kıvranışları gibi kalaklar ve zorlanmalar başlar ve kabuklarını kırınca genişliğe çıkıp rahat bir nefes alarak güzel bir yeniliğe açılmış olurlar.

         Şimdi bu süreçte çoğunluğumuz itibariyle zâlim ve gaddarların kamçı ve copları altında preslenip, akıl almaz mengenelerde sıkıştırıldıktan, beklenmedik travmalar geçirdikten sonra ırmaklar ve denizler aşarak yeni  dünyalara  ayak bastık. Bütün bunları, âyetlerin işaret ettiği gibi iman, mücahede ve HİCRETİN  bir bütünü kabul ederek, yepyeni bir Hizmet hayatı için  taze bir başlangıç olarak görmeye gayret edelim.

         Komşularının güzelliklere uyanmasına vesile olan bir aileden bir ablamız, güzel bir hat sanatı ile “Çay koy keçeli… Yeniden başlıyoruz!” yazılı bir  levha göndermiş. Onu masama koydum uğrayan misafir ve ziyaretçilere gösterip okuyorum. Şevke medar oluyor. Bizim bir özelliğimiz de herşeye rağmen şevk-i mutlak içinde bulunmaktır.

         Bu günlerde Büyüğümüzün 2002’de söylemiş olduğu “TOHUMUN  SIRRINI  TOPRAK  ÇÖZER”  sözünü dilime vird edinmiş gibi her yerde söyleyip duruyorum. Dünyanın hem mânen hem maddeten bereketli toprakları inanıyorum ki, o sırları çözecekler, yeter ki, biz toplum içinde, ortak organizelerin içinde topluma uyum sağlayan birer fert olabilelim. Toplum mozaiğinin arasında uyum içinde kendi rengimizle açmış bir çiçek gibi durabilelim…