Şerefli Misafir

Hepimiz şerefli bir misafire ev sahipliği yapıyoruz: Mübarek Ramazan ayı. Kimileri şerefli misafiri bir daha bulamama, kavuşamama endişe ve korkusuyla kalbinin en derinliklerinde misafir ediyor. Getirdiği en güzel hediyelere (oruç, teravih, evrad-ü ezkâr ve istiğfar gibi) lâyık olmaya çalışıyor, onu zayi etmeme gayretiyle çırpınıyor. Kimileri ise, onunla çok iyi tanışmadığı için ona sahip çıkamıyor, kıymetini bilemiyor. Daha başkaları da, bilerek ya da bilmeyerek o şerefli misafiri evine sokmuyor, kalbinde yer vermiyor, reddediyor.

     

Kimileri de var ki, misafir çok iyi anlatılsa, tanıtılsa bizden daha güzel ona sahip çıkacak, ayrılığına dayanamayarak tekrar teşrifi için gelecek yılı iple çekecek, hasretiyle yanıp tutuşacaktır ama, yolunda ve sistemi içinde ürkütmeden kaçırmadan onu anlatacak, sevdirecek yiğitler gerekiyor.

O öyle misafirdir ki; evveli rahmet, ortası mağfiret, sonu cehennemden azat müjdesiyle sevindirir bizi. Güneşin yaz aylarında ışığıyla, hararetiyle bize daha yakın olduğu gibi, Ramazan’da da Cenâb-ı Hak, rahmet ve mağfiretiyle kullarına daha bir yakındır.

     

O, gecenin belli bir vaktinde tecelli eder ve “Kim bana dua ediyorsa ona icabet edeyim. Kim benden bir şey istemişse onu vereyim, kim bana istiğfarda bulunursa ona mağfirette bulunayım” buyurur. Melekler kapı kapı dolaşır, rahmet denizinden kana kana içmek isteyenleri arar.

  

O şerefli misafir; günahları içlerini kavuranlara, dua dua yalvaranlara, zikir ve fikirle kendilerinden geçenlere, vatan ve milletin huzur ve güvenliği için çalışanlara, küfrün ve dalâletin kasıp kavurduğu sinelere Allah ve Resûlullah sevgisini, aşk ve heyecanını anlatmaya çalışanlara, melekleri şahit göstererek, şu helâket ve felâket asrında mefsedete karşı ıslahçı rol oynayan gariplere