[Şerif Ali Tekalan ] Yol Arkadaşlığı

Afrika’da bir ülkeden bir ülkeye gidiyordum. Uçakta koridor tarafındaki yerime otururken pencere kenarında bir kitap okuyan gence selam verdim. Yerime oturduktan sonra kendimi tanıttım, o da kendisini tanıttı. Ülkesinde bir üniversitede doktorasını yeni bitirmiş ve akademisyen olarak çalışıyormuş. Değişik konuları konuştuk. Uçağın gittiği ülkede ben inecektim, o aktarmalı olarak başka bir ülkeye gidecekmiş. Gideceği ülkeye ben de üç gün sonra gidecektim. 

Bu genç arkadaşıma, üç gün sonra benim de o ülkeye geleceğimi, biletini eğer üç gün daha erteletebilirse o ülkeye geldiğimde beraber olabileceğimizi ve birlikte ziyaretler yapabileceğimizi söyledim. O da ‘’olur ben bu akşam size haber veririm’’ dedi. Nitekim benim mailime ‘’biletini ayarladığını ve üçüncü günün sonunda nerede kalabileceğini’’ sordu. Ben de gidilecek şehirdeki arkadaşımıza, bu arkadaşımızın telefonunu ve adını verdim. Misafirimize bir otelden yer ayırtıldı ve arkadaşımız misafirimiz o otele getirdi. Üç gün sonra o ülkeye gittiğimde bir öğretmen arkadaşımızın evinde kahvaltı yaptık ve bu genç akademisyen arkadaşımızla tanıştık. Üç çocuğu varmış. Anne babası ve eşinin anne babası da aynı şehirdelermiş.

Sonra o ülkedeki okulumuzu birlikte ziyaret ettik, sınıfları, laboratuvarları dolaştık. Okulu çok beğendi. Laboratuvarlarla ilgili de ‘’Bizim üniversitemizdeki laboratuvarlardan bile daha donanımlı bir okul, sizleri tebrik ediyorum’’ dedi. Öğretmenlerimizle tanıştı. Dünyanın değişik ülkelerinde açılmış olan Türk okullarından mezun olup, gerek oralardaki gerekse bulundukları ülkedeki üniversitelerden mezun olan öğretmenleri dinledi. 

Beraberce o ülkedeki işadamlarını, ülkenin İleri gelen insanlarını, üniversiteleri ve başkentin önemli yerlerini birlikte ziyaret ettik. Akşam yemeklerini, öğretmen ve işadamı arkadaşlarımızın evlerinde yedik, onlarla tanıştık. Ülkedeki ziyaret