Sidney'den Meriç'e uzanan gönül köprüsü

Sidney’den Meriç’e uzanan gönül köprüsü…

ENES CANSEVER

Merhametin, şefkatin ve adaletin zıddı zulümdür.

Kimi zulmün aktörü, kimi sessiz seyircisi, kimi de izleyip alkışlayanı…

Merkez üssü Türkiye’de yaşanan dramlar, neredeyse dünyanın her noktasına yayıldı.

Bir dokun bin ah işit.

Bir zalimin yüzünden, insani sınırları zorlayan sınavlar ve inanılmaz travmalar söz konusu.

Merkezi Anadolu olan bir kimlik kırımı yaşanıyor.

Bu kırımdan yakalarını sıyırıp, güvenli iklimlere doğru yol almaya çalışanlar var.

Çalışıp başaramayanlar, zorlu badirelerden geçip el diyarında, mülteci kamplarında binbir zorluğa göğüs gerenler…

Büyük bir deprem adeta…

Üç yıldır yaşanan depremin merkez üssü talihsiz ülke Türkiye, vefasız memleketim…

Depremin artçılarının en çok yankı bulduğu yer, artçı sarsıntıların can yaktığı en yakın nokta ise hiç kuşkusuz, komşu Yunanistan’dır…

Başkent Atina…

Atatürk’ün şehri Selanik…

MERİÇ AH MERİÇ…

Can yakan Meriç ve Batı yakası.

Bir umutla kendisine kulaç açanları alıp vermeyen Meriç.

Anaları, babaları, gençleri, yavruları bağrına alıp saklayan Meriç.

Olan bitenler, yaşananlar…

Olup bitenleri anlamaya çalışan evlatlar…

Bazıları için eza ve cefa dolu dünya çilesinin noktalandığı yer, dar- ı beka ´ya geçiş noktası da olduğu bir hakikat.

Meriç’in ve Ege’nin çocukları, deli kurşun misali zulümden nasibini alanlar…

Aylan Kurdi, Feridun maden, Emrah Aydemir, Orhan Arslan, Fırat Simpil ya da Abdülkadir Enes…

Anne karnında veya baba kucağında muhacir olan ve bu acıları yaşayan minik yürekler…

Suriyeli Aylan bebeğ