Sıkıntıları iman ve ümitle göğüslemek

İnsan sıkıntılarla iç içe yaratılmış bir varlıktır. İster mümin olsun isterse de bir başkası eşya ve hadiselerin gereği herkes için birtakım sıkıntılar, imtihanlar söz konusudur. İnsan karşılaştığı problemler karşısında tutunacak bir dal arar. Bulduğu zaman da yapışır. Bulamadığında da hayal kırıklığına, ümitsizliğe, boşluğa düşer. Bu da ondaki yaşama azmini yok eder. 

Bilhassa sıkıntıların üst üste geldiği zamanlarda insanın bir dayanağa ihtiyacı olur. Bu bir insan, bir imkân, bir ses, bir dinleme, bir el uzatma olabilir. O böyle bir dayanak bulduğu sürece umudunu korur ve ayakta kalır. Bulamadığı ve kaybettiği vehmine kapıldığı anda da ciddi bir travma yaşar. Hatta bazen yok olmayı bile arzu edebilir. Bu noktada inançlı bir insanı diğer insanlardan avantajlı kılan önemli bir nokta vardır. O da şudur: İnançsız bir insan ümidini bağladığı dünyevi sebepler yok olduğu zaman kendi duygu düşünce dünyasına göre istinat edebileceği başka bir nokta kalmadığından dolayı kendini sonsuz bir boşluğa düşmüş gibi çaresiz hisseder. Fakat mümin öyle değildir. O dünyevi bütün dayanaklarını kaybetse de ‘Madem Allah var, her şey var, hiç kimse olmasa da Benim Allah’ım vardır’ der, O’na dayanır ve her hâlükârda ümit, inanç ve azmini korumasını bilir.

Bu son dönemde hizmet insanları da pek çok haksızlıklara, sıkıntılara, imtihanlara maruz kaldılar. Onlar içinde ümidini hiç kaybetmeyen, duruşunu hiç değiştirmeyenler olduğu gibi normal olarak sarsılan, ümidi kırılanlar da oldu. Bu son derece tabii. Sıkıntılı zamanlarda müminlerin birbirlerine maddeten destek olup arka çıkmaları gerektiği gibi Hakk’ı, sabrı ve merhameti tavsiye etmekle de birbirlerine ümit ve azim vermeleri gerekmektedir. Bununla beraber her bir mümin için mevzubahis olan bazı hususları göz önünde bulundurmak faydalı olacaktır.

Müminin içinde bulunduğu şartl