[Şerif Ali Tekalan] Sirkteki Aslan

Bir adam, işsiz kalmış. Çok aramış ama bir türlü iş bulamamış. Sonra bir sirkin kapısını tıklamış. Onlara ‘’ben işsiz kaldım, ne iş varsa yaparım, bana bir iş verin’’ demiş. Onlar da ‘’burası sirk, burada akrobatik hareketler yapman gerekir, sen bunları yapabiliyor musun?’’ diye sormuşlar. O da ‘’ben bunları yapamam, ama başka ne iş olursa yaparım’’ demiş. Kapıdaki insan, sirk müdürüne gidip durumu anlatmış. Sirkin müdürü de ‘’onu bana getirin’’ demiş. Getirmişler, sirk müdürü adama ‘’siz ne iş olsa yaparım demişsiniz. Bizim dört aslanımız vardı, bunlardan biri hastalanıp öldü, ama seyircilerimiz onun öldüğünü bilmiyor. Aslanların gösterisi başlamadan önce, sana bir aslan kürkü giydirelim. Onların gösteri yapacağı yerde tam ortada bir ağaç var, onlar gelmeden önce sen ağaca çıkarsın, aslanlar gelir gösterilerini yapar giderler sen de ağaçtan inersin, sonra postunu çıkarırsın’’ demiş. 

Adam önce çok korkmuş. Aslanlar geldiğinde korkudan titrer, aralarına düşersem beni parçalarlar diye düşünmüş, sonra böyle bir iş de teklif edildiğine göre ben bu fırsatı kaçırmayayım diye düşünmüş. Kendi kendine; sıkı bir şekilde tutunurum, heyecanlanmamaya çalışırım, ‘’Evet kabul ediyorum’’ demiş. Sonra aslan postunu giymiş ve ağacın tepesine çıkıp beklemeye başlamış. Biraz sonra aslanlar kükreyerek gelmişler ve hareketlerine başlamışlar. Gösterinin ortasına gelince, adamın elleri iyice terlemiş, heyecan da artınca ağacı tutamaz olmuş ve aslanların ortasına düşmüş. Korkudan ‘’ben insanım, beni kurtarın’’ diye bağırmış, ama aslanların kükremesi ve müzikten dolayı onu kimse duymamış. Yanındaki aslan buna bir pençe atmış ve kendine doğru çekmiş, kulağına; ‘’kes sesini, bağırıp durma, burada hepimiz insanız’’ demiş.

Buradan hareketle, cereyan eden ve yaşanılan hadiseler değerlendirildiğinde dili, dini, ırkı, rengi, milliyeti, statüsü ne olursa olsun