Soğuk Savaşa Global Isınma ne yapsın?

Gerçi sonbahar aylarına girdik ama yaz hala kendisini hissettiriyor. Bu yaz yüzyılın en sıcak günlerini yaşadık. Ama nedense Putin ile Kuzey Kore'nin Kim Jong Un'unu tokalaşırken görünce, yetmişli yılların soğuk, gri ve karamsar havasını hissettim. Sonbahar için bu kadar basık ve sıkıcı hava pek hoş değil. Hindistan'da G20'den paylaşılan kareler ne kadar renkli ise bu iki kafadar ve gizli aşıklarının bir araya gelişleri bir o kadar çaresizlik ve ümitsizlik pompalıyor. 

Bu çaresizlik dünya için değil elbette. Kendi zavallı vatandaşları için. Rus ve Kuzey Kore Halkı kafayı diktatörlük ve dünya hakimiyeti ile bozan iki hırslı lidere mahkum oldukları için çok talihsizler. Neden ve niçinini bilemedikleri sonu gelmez savaşlara katlanmak ve ağır acıları sineye çekmek zorundalar.

İki despot lider arasındaki görüşme açıkçası öyle çok fazla ilgi de uyarmadı. Hatta ülke dışına çıkmayı pek sevmeyen Kim Jung'un dört yıl sonra ilk yurtdışı ziyaretini Kremlin ile başlatması da kimseyi şaşırtmadı. Anlaşılan o ki, kendisine gidecek fazla yer bırakmamış. Ziyareti ilginç ve otantik kılan şey Jong Un'un yolculuğunu İkinci Dünya Savaşı günlerini hatırlatan bir tren ile gerçekleştirmiş olması. Öyle böyle de değil, dört bin millik yolculuk yirmi saati bulmuş. 

Dakikaları ülke insanları için çok önemli devlet başkanlarının bu tür fantazilere vakti yoktur diye düşünüyorduk. Bu düşüncemiz, ülkesine hizmet eden demokratik liderler için hala geçerli. G 20'ye katılan dünya liderlerinin bir çoğu, hepsi değil, demokratik ritüellere riayet edilen ülkelerin başkanları. Kanada'nın yakışıklı devlet başkanı Justin Trudeau'un Hindistan'da arıza yapan uçağından dolayı dönüşünü geciktirmesi başkan hakkında kötü bir imaj olarak kaydedildi. “Böyle bir yolculukta, nasıl olur da bir B planı olmaz?” tenkidi oldukça yerinde.

<