Soylu kim soysuz kim?

Kur'ân-ı Kerim, soyluyu çok iyi tanıyabilmemiz için bize özellikle soysuzun kim olduğunu belli başlı vasıflarıyla tanıtır. Hani Hz. Lokman'a sorarlar ya! "Güzel ahlakı kimden öğrendin? diye. O da, 'Ahlaksızın davranışlarına baktım.' buyurur." İşte Kur'ân, daha Mekke'de, nübüvvetin başlangıcında nazil olan ikinci sûrede -Kalem Sûresi- soysuzların vasıflarını özellikle detaylı bir şekilde sayar ve Allah Resûlü’ne onlara biat etmeme/boyun eğmeme bu tip kimselerle işbirliği yapmama ve bunları topluma tanıtma talimatını verir. -Haşa ki- Allah Resûlü soysuzlarla işbirliği yapsın ve onlara itaat etsin. Peygamberimiz hakkında böyle bir şey düşünülemeyeceğine göre asıl emir, O'nun şahsı üzerinden kıyamete kadar gelecek bütün müminlere verilen önemli bir mesajdır. Soysuzların zulüm ve günah ortağı olmama adına dikkat çekici bir uslupta yapılmış özel bir uyarıdır. Şimdi bu çerçevede Kalem Sûresi'nin 8-13 ayetlerinde bize tanıtılan soysuzun bazı vasıflarını tek tek ele alalım:

Kur'ân, soysuzun üçüncü vasfı olarak hayra mani olma özelliği üzerinde durur: "Hayra, hayırlı işlere engel olan, hayırdan insanları alıkoyan, iyiliğe ve yardıma mani olan aynı zamanda hak-hukuk tanımayan saldırgan/zalim ve olabildiğince günahkâr kimseye de boyun eğme!" (Kalem, 68/12)

Bu ayete göre soysuz iyiliğin ve yardımın/yardımlaşmanın amansız düşmanıdır. Her zaman iyilerin ve iyiliklerin karşısına dikilir. Bununla yetinmez bir de saldırgandır. Hayır peşinde koşanları bir eşkıya gibi adım adım takip eder/ettirir ve taraftarlarını üzerlerine saldırtır. Hak ve hukuk tanımadığı gibi mazlum ve muhtaçların hak ve hukuklarının gözetilmesine de müsaade etmez. Gerçek manada insan sevgisinden ve insanlıktan mahrum olduğu için kendi siyasî, iktisadî ve idarî menfaatlerine ters düşebilecek hiçbir hayır oluşumuna müsaade etmez. Tekelcidir; şayet hayır yapılacaksa o da onun emir ve çıkarları/eme