Şu Anlayış Derinliğine Hayran Olunmaz mı?

Dâru’l-Muallimîn’de  (Yüksek Öğretmen  Fakültesi)  tahsil yapmış ve Birinci Dünya Harbi patlayınca yedek subay olarak savaşa katılıp Kanal Harbinde İngilizlere karşı dururken yaralanmış olan Ahmed Feyzi Kul Ağabeyimiz, İkinci Dünya Harbinde ihtiyat subayı olarak tekrar silah altına alınıp Aydın’ın Milâs kazasına gönderilmiştir. Orada Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin ilk talebelerinden Milaslı Halil İbrahim Ağabeyle karşılaşmış ve Risale-i Nurları onun vasıtasıyla tanımıştır. Derin anlayış ve kavrayış ile Nurları mütalaa edince hayran olmuş âdeta bir bülbül-ü şeydâ kesilmiştir. Henüz Üstad Hazretlerinin yüzünü görmeden bir mektup  yazmıştır. Eğirdir’e bir iş için gidecek olan bir kişiye, bu mektubu Eğirdirli bir ağabeye vermesi için istirham etmiştir. O da, mektubun üzerine “Aydın Müftüsü Ahmed Feyzi’den” diye yazıp teslim etmiştir. Üstad Hazretleri de mektuba ilave olarak: “Yeni bir mühim kardeşimiz Müftü Ahmed Feyzi Efendinin fıkrasıdır. Bu fıkra gerçi şahsıma bakıyor. O zât şahsımı görmemiş, dellâllığım eseri olan Risaleleri gördüğünden, haddimden pek fazla olan senâ ve medhi, Risalelere ve Kur’an’ın sırlarına ait olduğu için kabul ettim.” diye yazmıştır. Eskişehir Mahkemesi öncesi baskınlarda bu mektup ele geçince, hiçbir şeyden haberi olmayan Aydın Müftüsünü de göz altına alıp Eskişehir’e gönderirler, yolda heyecan ve korkudan Müftü Efendi vefat ediyor. Böylece Ahmed Feyzi Kul Ağabeyimiz Eskişehir hapsine giremiyor.

Ama Eskişehir’den sonra Kastamonu’ya sürülen Üstad Hazretlerinin bütün eserlerini iyice hazmeden Ağabeyimiz, hizmetleri ve yazdıkları ile dikkati çektiğinden Denizli Mahkemesi için yakalanıp hakim karşısına çıkarılıyor. Hakim olan merhametli hanımefendi. Bu gazi ve bilge Ağabeyimize acıyor… “Amcacığım sizin yukarıdan gıyâbî tutuklama kararınız geldi. Benim  tek yapacağım şey, bu gıyâbî kararı sadece