Terbiyede Tedricilik

M. Fethullah Gülen Hocaefendi Terbiyede Tedricilik hususunda şöyle diyor: 

“Tıpkı dünyaya gelen çocuğun beslenmesinde, çocuk doktorlarına müracaat edip ‘Şu haftanın, şu ayın gıdası nedir?’ diye konuyu bir REJİME  bağladığınız  gibi bu mevzuda da ehil kimselere müracaat edip ‘BEŞ  YAŞINDA  ÇOCUĞUM  VAR  NE  YAPAYIM?’  ‘ON  YAŞINDA  ÇOCUĞUM VAR  NE  YAPAYIM?’  ‘ON BEŞ YAŞINDA ÇOCUĞUM  VAR  NE  YAPAYIM?’  diyerek halini arz ederek UZMANLARIN  DÜŞÜNCESİ  ALINMALI  ve her mevzu onların mütalaalarına bağlanmalıdır.

“Evet her anne-baba ehline, mütehassısına giderek, reçete alıp çocuğunu o reçete ve kurallarla yetiştirmeye çalışmalıdır. Çocuğunuz lise seviyesine gelmişse, delilsiz, mesnetsiz ‘Allah (c.c.) vardır.’  Demeniz, bazen Allah’ı (c.c.) inkâr etmesinden başka bir şeye yaramayabilir. Belki o noktada biraz da felsefe ile mezcedilmiş ilimle, dinî bilgiler müşterek verilmelidir ki, tesir icra etsin. ama, çocuğunuz daha ilk mektepte iken felsefe dersi vermeye kalkarsanız, onun kafasını bütün bütün bulandırmış olursunuz. Öyleyse bir hekim gibi, çocuğun  seviyesini, devrini, kültür muhitini bilerek ona göre bir şeyler verme mecburiyetindesiniz.”

 Zamanında önce hazmedemeyeceği mânevi gıdalar ve üst konumları ileride problem olarak karşımıza çıkabilir. Bazı çocuklar hiç hak etmedikleri halde büyükler içinde bulunma konumunu hazmedemeyip, “Bildiğimiz şeyler tanıdığımız kişiler, zamanında biz onlarla oturup kalktık, siz kim oluyorsunuz, biz o işleri sizden iyi biliriz” gibi beylik sözlerle yapılan ciddi-büyük hizmetleri küçümseme ve uzak durma talihsizliğine maruz kalabiliyorlar. Bu erken bıkma ve bıkkınlığa karşı da dikkatli olmak gerekiyor.

“Sahabe  ‘VEHEN nedir. Yâ Rasulullah