Toz duman yatıştığı zaman

17/25 Aralık tarihindeki yolsuzluk olayları, 15 Temmuz darbe fitnesi ve sonrasında gelişen hadiseler olumsuz manada sadece Hizmet Hareketini ve Hizmet insanını sarsmadı. Türkiye kamuoyunun dine, diyanet camiasına, cemaat ve tarikatlara yani dini ve dini hayatı temsil eden kişi veya gruplara olan itimat ve güveni de ciddi manada sarstı, hatta yıktı. Bu dönemin baş aktörü olan AKP ve şürekası zahiren galip gelmiş gibi görünseler de maksat ve hedeflerinin aksine, içte yaşadıkları başkalaşma ile onlarda bu sarsıntıyı yaşadı ve hala yaşamaktalar.

Öncelikle bu süreçte AKP'nin taban ve tavanı gitgide küstah bir tavra bürünerek gurur ve kibrin, aniden gelen zenginlik kaynaklı lüks, israf ve şımarıklığın temsilcileri olmakla dine ve dini hayatla bağdaştırılamayacak bir tarafa savruldular. İşledikleri aleni günah ve suçlar ise ayrı bir konu. Ülkücülük ve derin devlet algısından devşirildiği anlaşılan, dini bir izahı da olmayan ve kuru bir ideali ifade eden  ‘tek Vatan, tek bayrak, tek millet, tek devlet’ lafı da gençliği motive etmeye yetmedi. Ferdi, samimi, etkisiz birkaç şahıs istisna edilecek olursa genel manada ortalama gençlik daha çok dünyayı kazanma ve devşirme peşinde görülüyor. Yüksek bir gaye-i hayal olarak telakki ettikleri tek şey sekülerleşmiş, dini paravan olarak kullanan bir menfaat grubunun iktidarına destek vermekten ibaret. Böyle bir iktidarı ayakta tutmak için, temel değerleri çiğnercesine bu uğurda kullanılmalarına, o gençlik adına, üzülmemek elde değil. AKP’nin İktidar olması, onlarda ve şürekasında dine hizmetten daha çok,  ciddi manada bir servet, mevki makam, şan şöhret sarhoşluğu oluşturduğu, bunun da hala devam ettiği söylenebilir. Şu anda anlaşılamaz bir körlük ve sağırlık yaşadıkları muhakkak. 

Dini temel naslar açısından içine düştükleri hata ve günahlara bakıldığında dünyayı önceleyen, ahireti önemsemeyen, di