Yaşayacakları çağa göre

Eğitimdeki değişim ve gelişimi göz ardı edemeyiz. Hz. Ali Efendimizin dediği gibi, çocuklarımızı yaşayacakları çağa göre yetiştirmeye çalışmalıyız.

Herşeyden önce çocukta VİCDÂNΠ VE  DUYGUSAL  ZEKÂNIN gelişmesine özen göstermek gerekir. Dînî ve mânevî konular, hem zihnî hem de vicdanî ve duygusal zekâ ile kavranılır. Cenab-ı Hakkın çekirdek ve potansiyel olarak ihsan ettiği bu zekânın geliştirilmesi gerekir. Bunun sağlanması için sağlıklı ve mutlu bir aile ve okul ortamında; sevgi, saygı, şefkat, acıma yardımlaşma, koruma, işbirliği, dürüstlük, adalet, sözünde durma, güvenilirlik, arkadaşlık, dostluk ve hoşgörü gibi insanî ve evrensel değerlerin rol model eşliğinde fiilen yaşanması gerekir.

Ayrıca onlara yetkinlik kazandırma da gerekir:

Geçen yüzyılda kurumlar, çalışanlardan; itaat, sadakat (obedience), titiz / itinalı çalışma (diligence) ve zeka (intelligence) beklerdi. Artık 21. Yüzyılda bu özelliklerin yetersiz kaldığını net söyleyebiliriz. Bu yüzyıl beklentileri olarak; insiyatif alabilme / girişimcilik (initiative), orijinal bir şey ortaya koyma (creativity) ve tutku / heyecanı (passion)… sayarlar. Derdini anlatabiliyor mu? Başkalarıyla iletişime geçebiliyor mu?  Yazmayı, okumayı, dinlemeyi biliyor mu? Beraber başarmayı biliyor mu?  Grupla çalışmayı yapabiliyor mu? Proje yönetebiliyor mu? Sosyal yetenekleri nasıl? Demek oluyor ki, günümüz dünyasının ihtiyaç  duyduğu insan; HAYATI  BOYUNCA  KULLANACAĞI  DEĞERLİ  BİLGİLERİ  elde etmekle birlikte; düşünen, tartışan, eleştiren, creative özelliği gelişmiş, bilgiye ulaşmanın yollarını bilen, muhakeme gücü gelişmiş insanlardır.

Bir insanda sözü edilen yeteneklerin gelişmesi; daha uzun zaman uygulamalı eğitim ve bol pratik yapmalarıyla doğrudan alakalıdır. Mesela, öğrencilerde araştırma kabiliyetinin gelişmesi için bir çok fark