|
ELEKTRİKTEN GECEKONDU ÇIKARMAK 
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu, Elektrik Piyasası Kanunu’nda değişiklik yapılmasını düzenleyen tasarıyı ‘değiştirerek’ kabul etti.
‘Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır...’
Ve...‘Yapı ruhsatiyesi olmadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade eden kişi, yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır...’
Bunlar nedir?
Bunlar yeni Türk Ceza Kanunu’nun ‘İmar kirliliğine neden olma’ başlıklı 184. maddesindeki yaptırımlar.
Türkçesi ne anlama geliyor?
Türkçesi, gecekondu yapana da gecekonduya hizmet götürene de ‘hayatı dar ederim’ demek.
Bu ne zaman gündeme gelmişti?
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’nın talimatıyla 2002 yılında.
Erdoğan’ın bu girişimi, ‘gecekondu devrini’ sona erdiren koskoca bir devrimdi.
O zamanlar nedense üstünde yeterince durulmadı.
Başbakanın bu girişimi hep aklımı kurcalamıştır.
Bu cesur kararı sosyolojik bir gözlemle mi aldı, yoksa eski belediyecilikten gelen bir tecrübeyle mi?
Ya da her ikisi de mi?
Şunu demek istiyorum:
Acaba, Türkiye artık gecekondulaşma sürecini, yani kırdan kente göçü tamamlamış mıydı?
Yahut da başbakanın talimatı, İstanbulsever bir eski belediye başkanının deneyimi ile mi sınırlıydı?
Bu sorularımın cevabını hiçbir zaman tam olarak bulamadım.
Ta ki bugüne kadar...
***
2002 yılından bu yana altı yıl geçti.
Gecekonduyu bitiren yasa maddesi etkili oldu...
Özellikle belediye katında...
Bu işin sonunda beş yıl hapis olduğunu görenler, bu tarihten sonra yapılan kaçak gecekondulara hizmet götüremediler.
Artık bir devir kapandı sanıyorduk.
Ta ki Elektrik Piyasası Kanunu’nda değişiklik öngören tasarıya kadar...
Tasarıya son anda eklenen korsan bir geçici madde ile ruhsatsız gecekondulara hizmet götürme devri hortladı.
Son anda tasarıya alakasız bir şekilde iliştirilen bu geçici maddeye göre, inşaat ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup da kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara kısmi af geliyor...
Bu yapılara geçici olarak su veya elektrik bağlanabilecek.
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu, Elektrik Piyasası Kanunu’nda değişiklik yapılmasını düzenleyen tasarıyı ‘değiştirerek’ kabul etti.
Bu, gecekonduya af getiren maddenin de kabulü anlamına gelmekte.
Bu maddeden, 12 Kasım 2004 tarihinden sonra yapılmış olan yapılar yararlanacak.
***
Doğrusu...
Beni, atılan geri adımdan da daha fazla yöntem rahatsız etti.
2002 yılında bizzat başbakanın çok saydam ve cesur bir tavrıyla toplumun gözleri önünde yeni ceza kanununa eklenen böyle bir madde, neden alakasız bir başka yasanın dibine gizlice ilave edilir?
Aslında bu çelişkiye en oturan beylik laf şu:
‘Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu’...
***
Ben, siyasetçiden hep korkarım.
Çünkü siyasetçi her şeyden önce siyasetin onu taşımış olduğu pozisyonu korumak ister.
Bunun tersi olması için, ‘değişimin siyasetini’ tavizsiz yapan bir anlayışa ihtiyaç var.
Bizde ise değişimi, siyasetin günlük çıkarları belirlemekte.
O zaman da ne oluyor?
2002 yılında davul çalarak attığın doğru ve cesur bir adımı, 2008 yılının ortalarında çaktırmadan geri çekiyorsun.
***
Bu girişimin AK Parti’nin kapatılması ihtimaline karşı alınabilecek bir erken seçim kararıyla ilgili olabileceği ileri sürülmekte.
Türk toplumu çok siyasal bir toplum.
Üstelik siyaseti de bilimsel bir sosyolojik analize dayandırarak yapmıyor. El yordamıyla işi götürmeye çalışıyor.
Gecekondulara seçim öncesi su ve elektrik affının sosyolojik bir nedeni var mı?
Hazine arazilerinin gaspı ve kitlesel göç ne durumda?
AK Parti, 2002 yılındaki kararı alırken olaya nasıl bakıyordu, bugün nasıl bakıyor?
Pratik bir Türk vatandaşı tüm bu sorulara ‘bütün bunlar tatavadır, siyasetçinin kutsal kitabı seçimdir’ diye de bakabilir.
Ve bu çelişkiyi şöyle açıklayabilir:
‘O gün seçim yoktu, bugün var...’
Siyasetçilere sormak isterim:
Gerçekten böyle mi? ‘İlke’ denilen kelime yok mu sizin lügatınızda?
19.Haziran.2008 08:54:26 |
|
|
