|
ÂDET YERİNİ BULSUN DİYE 
...
Bir ramazanı olmadı bu milletin orucunu duya duya tutacağı.
Bir bayramı olmadı keyfine vara vara tadını çıkaracağı.
Hep keder…
Hep keder…
Bir zaman Fadimeler.. Kalkancılar.. Müslümler..
Şimdi de hainler.. teröristler.. caniler..
Mutlaka birşeyler çıktı havayı bozup bulandıracak.
Çıkarıldı mı desek yoksa; bilerek, isteyerek, ayarlayarak.
Yazık! Bir “oh” bile diyemeden yitti nice masum.
Gör ki kurtaramadı yakasını ihanetlerden, millet-i mahzun.
Hep bir şeyler oldu, canımızı yakan, içimizi acıtan.
Hep bir şeyler çıktı helal aşımıza kan damlatan.
Ya Mehmetlerin acısını yaşadık en güzel çağda toprağa düşen
Ya ekonomik bunalımları, elimizde ne varsa toptan götüren.
Silkinip bir kalkamadık ayağa maalesef şöyle.
Bir çıkamadık meydanlara göğsümüzü gere gere.
Hep boynumuz bükük oldu, hep başımız önde.
Hem yetim, hem öksüz, hem sahipsiz bir halde.
Dedim ya; bir bayram yapamadık şöyle şeker tadında
Annemizle - babamızla, eşimizle – dostumuzla
Hep acı sözlerle dolu sohbetler var ziyaretlerde
Hep göz yaşları, hep iç çekmeler, hep hüzün evlerde
Milletin dizinin bağı çözüldü ortada lakin,
Şeytanda ne güç biter kolay kolay ne de kin.
Ha bre ha vuruyor sırtımıza elinde ne varsa.
Ama kurşunla, ama parayla, ama propagandayla.
Aynı şeyleri, söyler olduk birbirimize nicedir.
“Gecenin en karanlık yeri sabahın müjdecisidir”
Oysa nasıl bir geceyse bitmedi bir türlü.
Ne akrebi kaldı saatin, ne yelkovanı, yorgun düştü.
Teller ki cansız yoruldu dönmekten bu karanlıkta.
Döner mi, bilinmez şu masum milletin talihi yakında.
İşte memlekette ahval bu, şerait de budur.
Böyle bir demde ancak gelenin adı bayram olur.
12.Ekim.2007 04:05:37 |
|
|
