|
SAVAŞ TACİRLERİ 
Onlar kendi çıkraları için bir ülkeyi uçurumdan aşağı yuvarlayacak kadar "egoist" olabilirler.
Pek insani görülmese bile bilinen bir gerçektir.
Sayıları az da olsa savaşları kendilerine menfaat kapısı olarak görenler vardır.
Silah tüccarları, karaborsacılar, piyasa spekülatörleri vesaire.
Bunlar ülkelerin birbirini kırmasından acı duymak bir yana, sadistçe keyif alırlar.
Mazlumların ah-ı enini semaya yükselirken, onlar bu sesleri sarhoş sohbetlerine meze yaparlar.
***
Bugünlerde bizim ülkemizden de böyle sesler yükseliyor.
Terörle mücadele gibi tartışmasız haklı olduğumuz bir konuyu, bölgeyi ateş topuna çevirecek noktalara taşımak isteyenlerin olduğu gözleniyor.
Hem de sadece ve sadece kendi bayağı çıkarları için…
***
Gazete köşelerinde geziniyor musunuz?
Dikkatlice bakarsanız savaş savaş diye bağıranlar göreceksiniz.
Bunları iki guruba ayırabiliriz.
İlk gurup yaşanan acıların sona ermesinin savaşmakla mümkün olabileceğini düşününler.
İşin sonunun neye varacağını, dimyata pirince gidelim derken, ülkenin nelerden olabileceğini yeterince düşünmeyenler.
Samimiyetlerine binaen bunların yanılgıları bir ölçüde de olsa mazur görülebilirler.
Ortaya çıkması muhtemel acı sonuçlara rağmen.
***
İkinci gurubu ise mazur görmek imkansız.
Bunlar sınırın ötesinde gerçekleştirilecek -başı sonu iyi hesaplanmamış- bir askeri müdahalenin, ülkemizi nereye kadar götürülebileceğinin farkındalar.
Türkiye’nin –eğer dikkatli hareket etmezse- haklı davasında haksız duruma düşebileceğini, uluslararası kamuoyunda ‘komşusunu işgale yeltenen mütecaviz ülke’ damgasını yiyebileceğini, sadece itibar kaybetmekle kalmayıp ülkemizin bazı bölgelerinin birileri tarafından tartışmalı bölge haline getirilmek isteneceğini çok iyi biliyorlar.
Onlar savaşın bir ülkedeki ekonomik, sosyal ve siyasal dengeleri nasıl alt üst edeceğinden adları gibi eminler.
Peki bütün bu bilmelere rağmen, kendi ülkelerine, kendi halklarına ve elbette kendi askerlerine neden böylesine büyük bir kötülük yapmak istiyorlar?
Cevabı basit.
İşlerine böylesi geliyor.
Ama sahip oldukları pozisyonu korumak, ama patronlarına yaranmak, ama çalıştıkları yerlerde kendi konumlarına zarar verebilecek bir tartışmanın üzerini örtebilmek için ülkeyi kanlı bir savaşın içine itmekten bile çekinmiyorlar.
Egoizmin patlama, insanlığın bitme noktası burası olsa gerek.
***
Unutmadan söyleyelim.
Ülkedeki kamplaşmaları düne kadar körükleyip, iş Irak sınırında bir savaş noktasına gelince vitesi 5’ten geriye takıp şanzımanı dağıtanlar da var..
Onları okuyanların zihni karmaşasını gidermek üzere küçük bir ipucu verelim.
Bu berbat manevranın sebebini, sakın bu zehirli kalemlerin tehlikenin farkına varmalarına bağlamayın.
Ne olduğunu anlamak için bu zat-ı muhteremlerin parasını yedikleri patronların, Irak’ın kuzeyindeki yatırımlarını internetten biraz araştırın.
***
Allah’ım içimizdeki masumların hatırına halimize acı.
Bizi kişisel çıkarları uğruna ülkesini uçuruma yuvarlamaktan çekinmeyecek kimselerin şerrinden koru.
Senin gücün herşeye yeter.
01.Kasım.2007 12:25:27 |
|
|
