BARZANİ’NİN KARARGAHINA GİDERKEN

Irak’ın Kuzey’indeki bölge yönetiminin lideri Mesut Barzani’nin, karargahında bir açıklama yapacağını öğrenince, sabah saatlerinde hemen Erbil’den yola çıkıyoruz. Barzani’nin çalışma ofisi ve karargahı Erbile 30 km uzaklıktaki Selehaddin’de. Mesut Barzani’nin köşkü ve KDP’nin merkezi de, Selahaddin İlçesi’ndeki Serareş (siyahbaş) tepesinde bulunuyor. Peki Serareş’e ulaşmak kolay mı?
Yaklaşık 50 kadar basın mensubuyuz. Çok sayıda yerli, yabancı gazeteci, muhabir ve kameraman, Barzani’nin Başbakan Erdoğan’ın Bush’la görüşmesinin ardından yapacağı ilk açıklamayı merak ediyor. Ancak bu açıklamayı almak o kadar da kolay değil. Aralarında Samanyolu Haber, Aksiyon Dergisi, Cihan Haber Ajansı, Kanal 7, Anadolu Ajansı, Doğan Haber Ajansı, İHA ve çok sayıda bölgesel ve yabancı gazetecinin de yer aldığı medya mensupları önce Selahhadin’de bulunan küçük bir karakola götürülüyor. Karakol girişinde elimizdeki kamera, mikrofon, fotoğraf makineleri ve çantalar alınıp bizi dışarıda bırakıyorlar. Bu sırada bir görevli, gazetecilerin önce Bölgenin Basın Ofisi’nde verilen sonra da Erbil Asayişince (polis, asker karışımı yapılanma) imzalanan izin belgelerini ve hangi kurumda çalıştığını gösteren kimliklerini topluyor. Bize de dışarıda beklememizi söylüyorlar. Yarım saat bekledikten sonra karakolun arka tarafındaki giriş tarafına gitmemiz gerektiği söyleniyor. Arka kapıya gittiğimizde tek tek karakola alınmaya başlıyoruz. Bir gazetecinin aranması, bazen 5, bazen de 10 dakika sürüyor. Bizlerden ceplerimizde ne varsa çıkarmamız isteniyor. Cüzdan, kimlik, selpak, kalem yani bir gazetecinin ya da insanın üzerinde aklınıza gelecek ne varsa hepsi çıkarılıyor. Hatta ceplerdeki kürdan, ağrı kesici ve hatta bizim kullandığımız sarı basın kartları da (herhalde biraz sert olmasından) görevliler tarafından alınıyor.

Bir görevli tarafından sıkı bir şekilde arandıktan sonra, karakoldaki büyük salona giriyoruz. Bir de ne görelim. Bizden almış oldukları kamera, fotoğraf makinaları, mikrofon, ve çantadaki kasetler, yerlere serilmiş. Mikrofonlar açılması gereken yerlerden parçalara ayrılmış. Ve özel yetiştirilmiş bir köpek tarafından koklatılarak aranıyor. Köpeğin aramasından sonra kameramanlara kamerasıyla, foto muhabirlerine ise fotoğraf makinelarıyla bir masanın üzerine bırakılan Mesut Barzani’nin resmi çektiriliyor ve sonra çekimler tek tek kontrol ediliyor.
Bu işlemler yapılırken hiçbir şekilde görüntü alınmasına izin verilmiyor. Daha sonra sadece kimlik ve çekim yapılacak malzemelerimiz bizlere verilerek bir otobüse güvenlik görevlileri eşliğinde bindiriliyoruz. Otobüsle Mesut Barzani’nin karargahına doğru hareket ediyoruz. Burası Selahattin’den tamamen arındırılmış bir bölge gibi duruyor. Köşke ulaşan her yolun başında bir kontrol noktası var. Burada da gerekli görülürse aramalar yapılıyor. Ve araçla Selahattinde 3-4 km uzaklıktaki tepede bulunan Köşk’e varıyoruz.
Taştan yapılmış son derece modern bir köşk. Bazı ek bölümler yapılıyor. ( İnşaattında Türk işçiler çalışıyor.) Büyük bir alana kurulu karargah çevresi çok temiz ve çeşitli çiçeklerle süslenmiş durumda. Bölgede yeşillendirme çalışmaları ise devam ediyor. Güvenlik önlemleri had safhada. Karargah önünde ve çevresinde resmi, sivil onlarca koruma. Serareş’in her tarafında özel yetiştirilmiş keskin nişancılar dikkatlerimizden kaçmıyor. Köşke yakın bekleyen korumalarla birlikte patlayıcılara duyarlı köpekler de yer alıyor.
Köşkün önünde yaklaşık 1 saat bekletiliyoruz. Bu arada kameraların ve basın mensupların duracağı yerde belli. Mikrofonları ise 2 koruma tutuyor. Alınan bütün önlemlere ve yapılan aramalara rağmen hiçbir yerli ya da yabancı gazeteci, Mesut Barzani’nin yanına 1 metre dahi yaklaştırılmıyor.
Aramaları yapan özel eğitimli peşmergeler, en ince detaya kadar her şeyi tekrar tekrar gözden geçiriyorlar. Bu arama şekli İsrail İstihbarat elemanlarının taktiğiyle büyük benzerlik arz ediyor. Zaten bu peşmergeler İsrail gizli servisi Mossad tarafından uzun ve ağır bir eğitime tabi tutulmuşlar.
Ve nihayet Mesut Barzani köşkün kapısında görülüyor, ve 5 saat süren aramanın ardından Barzani’ye ulaşmış oluyoruz. Kısa açıklamanın ardından köşkten ayrılıyoruz. Ve gazetecilerin espirileri bir biri ardına geliyor. Allahtan Köşkün içerine girmedik. Acaba oraya girseydik kaç saat aranacaktık?