|
BİR TEKLİF 
Daha önce de yazdım: Savaşın amacı, düşmanı bire kadar kırmak değildir, iradesini çözmektir.
Onun için, sınır ötesi operasyonun amacı da daha çok öldürmek olamaz. Yani istenen, diyelim dağda 3-5 bin insan var, bunların tümünü kırmak değildir. Operasyonlar, terör örgütünü, "Bu iş artık bitti, teslim olmaktan başka çare yok" noktasına getirmeyi başarırsa, başarılı olmuş sayılacaktır.
Şimdi gelelim teklife:
-Operasyonları bir süreliğine durdurmayı teklif ediyorum. Gerekçem şu: Savaş, her zaman sıcak savaştan ibaret de değildir. İşin psikolojik boyutu, savaşın önemli bir parçasıdır. En az zayiatla savaşı bitirmek de bir başarıdır. Zayiat, insan ve mühimmat kaybını içermektedir. Yani, düşmanı yendik ama biz de insan kaybı itibariyle büyük yaralar aldık, ekonomik bakımdan da belimizi zor doğrultacak bir noktaya sürüklendik, demek, savaştaki başarıyı aşağılara çekmek demektir. Belli ki operasyon, bölgede, nisbi bir tepki de doğuruyor. Geçen gün, Diyarbakırlı bir gençle tanıştım, PKK'ya karşıydı, ama 8 kardeşinden birisinin dağda olduğunu da söylüyordu. "Dağdaki kardeşin çatışmada ölse annen üzülür mü?" diye sordum, "Kahrolur" dedi. İş böyle.
Terörist de olsa bir oğul, ana yüreğinden kopuyor. Operasyon yara açıyor. Oysa ne hükümet ne de asker, yaraların derinleşmesi gibi bir hedef peşinde değil. Zaten "Etkin pişmanlık" vs diye konuşulan 221'le ilgili "Dağdan indirme" arayışlarının amacı da, mümkün olan en çok insanı hayata kazandırmaktır. Öyleyse, bir kapı aralamakta yarar var, diye düşünüyorum. Şöyle ki: Operasyonlar bir süreliğine durdurulmalı ve bu durdurmanın amacı halka açıkça ilan edilmeli. -Daha çok insan ölsün istemiyoruz. Dağdakileri de topluma kazandırmak istiyoruz. Bu ülkenin her insana ihtiyacı var. Bir tek can kaybını önemsiyoruz. Bu operasyonlar sürebilir ve PKK'nın kökü bire kadar kazınabilir.
PKK için son göründü. PKK, artık dünyanın hiçbir yerinde barınamaz hale geldi. Siyasi - askeri irade, teröre son verme noktasında tam bir mutabakat içinde. Terörün sonu yok. İşte herkese yeni bir değerlendirme yapmaları için süre tanıyoruz. Hâlâ terörü tercih ederler, askeri operasyonu da tercih etmiş olacaklar. Böyle bir açıklama. Bu, bir karşılıklı ateşkes değil. Bu, örgüte ve onu hâlâ önemseyen çevrelere tanınan, kafayı toparlama imkanı. Diyarbakır kundaklaması da gösterdi ki, örgütte savrulma var.
Taraf gazetesi "PKK'yı dağıtan itiraf" diye verdi. "Diyarbakır bombası için emir vermedik, ama bizimkiler yapmış, özür dileriz" diye açıklama yapan, yani karar merkezi uçlara hâkim olamayan bir örgüt artık PKK... İmralı mı, dağ mı, Avrupa'daki diaspora mı, DTP mi? Kim kimi yönetiyor belli değil. DTP'den aday olan Baskın Oran, DTP grubunda, Diyarbakır kundaklamasına gösterilen "mazeret"i en zarif biçimde iğneledi, tıpkı daha önce Aysel Tuğluk'un yaptığı gibi DTP'yi "Kürt milliyetçiliği"ne karşı uyardı. Ahmet Türk ise, DTP grubunda "Şiddete karşı canlı kalkan oluruz" dedi.
Bunlar, artık sade suya tirit gibi görünen tavırlar haline geldi. Bunları söylemek yerine, araba kundaklamalarına karşı ses yükselterek Diyarbakır cinayetine canlı kalkan olmak gerekmez miydi? Aslında bu durum, gelinen noktada DTP'nin de bir misyon kargaşası yaşadığını gösteriyor. Herhalde onun da oturup kafasını toparlamasına ihtiyaç var. Bu açıdan, askeri operasyona ara vererek, bir bakıma DTP'ye denecek ki, "Varsa bir hünerin göster!" Buna paralel olarak bir de, hükümet adına, ülkedeki herkesin en özgür şartlara kavuşması için demokratikleşme hamlesi gerçekleştirilmeli.
Bu hamle içinde farklı sosyal grupların talepleri gibi Kürtlerin talepleri de dikkate alınmalı. Demem o ki, gerilimin en çok tırmandığı noktada, kalıcı barışa pencere açılmalı. Bana göre bu, Ankara'nın oyun kuruculuktaki başarısının da sınavı olacak.
10.Ocak.2008 08:37:37 |
|
|
