YAKIN AMA UZAK ÜLKE: İRAN

Uluslararası Humeyni Havalimanı’nı Türk firmalar yapıyor. Tavandaki zevksiz maviliğin dışında oldukça modern bir havalimanı.

Gezinin amacı Devrim Yıldönümü kutlamaları olduğu için boşluklar çeşitli kuruluşları ziyaretlerle dolduruldu.

İlk uğrak yerimiz yaklaşım 50 bin kişinin çalıştığı ev sahibimiz İran Radyo TV Kurumu. Devasa binaları dolaşırken aklımdan “TRT’ye haksızlık ediyormuşuz (!)” diye geçiyor. İranlı yetkililer personel fazlalığını “özel yayın kuruluşlarına izin verilmediği için bütün Radyo – TV’ler tek elden yapılıyor” şeklinde açıklıyorlar.

Basın mensuplarına bilgi veren İran Radyo- TV Medya Açılım Başkanı “Özgür basına çok önem veriyoruz” deyince “Peki neden özel radyo TV’lere izin verilmiyor” sorusu ile karşılaştı. Bu kısa sorunun cevabı oldukça uzundu. Başkan Lütfullah Siyahkeri özetle “İran gelişmekte olan bir ülke. Biz bu izni verirsek yabancı TV’lerin işgaline uğrarız. 2 yaşından 80 yaşına hemen her kesime hitap ediyoruz. Onların sorumluluğu var” savunmasını yaptı. Kampus gezdirilirken binaların dış bölümlerinin çekim izni verilmedi medya mensuplarına. Buna kimse anlam veremedi. “Zaten Google’a girdiğiniz zaman binaları çok rahat görülebilir” itirazı da işe yaramayınca “Misafiriz tatsızlık çıkmasın” diye bu sevdadan vazgeçiyoruz.


PARS – İRAN

Pars haber ajansı daha sonraki gezi noktamız oluyor. Ajans’ın genel müdürü, karşısında medya mensuplarını bulunca Türkiye’deki medyadan dert yandı. Yetkilinin en ilginç yakınması ise Pars- Narkoterör dizisiyle ilgili olanıydı. Dizide bazı İranlıların uyuşturucu kaçakçısı gibi gösterildiğini, hiçbir İranlı’nın uyuşturucu işine girmeyeceğini söyledi.


İSFAHAN NİSF-İ CİHAN

Oldukça kalabalık ve bir o kadar da gürültülü geçen Devrim Yıl Dönümü Kutlamalarının ardından “İran’da mutlaka görülmesi gereken belde İsfahan”a gitmek için yola çıkıyoruz. Yol üzerinde uğradığımız Kum şehri, Şii mezhebinin sembolleri ile dolu. Sekizinci İmam Rıza’nın kız kardeşinin türbesi İmam’ın Meşhed’deki türbesine gidemeyen Şiiler için uğrak yeri olmuş. Yeni yapılan mescitte 3’er 5’er kişilik gruplar toplu halde ders mütalaa ediyorlardı. Daha çok okudukları kitaplar ise Şii mezhebine ait Fıkıh kitapları. Humeyni’nin de uzun yıllar kaldığı Kum’dan güneş batarken ayrılıyoruz.

Geç vakitte vardığımız İsfahan gerek havası gerekse tarihi dokusu sebebiyle Tahran ve Kum’un ardından bize çok sıcak geldi. Birçok devlete başkentlik etmiş bu güzel şehir Dünya’da görülmesi gereken yerlerden birisi. Ortasından geçerek şehri ikiye bölen Zayende nehri adeta hayat damarı gibi. Nehrin üzerine kurulan köprülen özelliği ise hepsinin 33 ayaklı olması.


Kışın ortası olmasına rağmen sabahın erken saatlerinden itibaren İsfahanlılar maaile nehrin kenarındaki parkların keyfini çıkarıyorlar. Bu şehre ithaf edilen “İsfahan nisf-i cihan (İsfahan dünyanın yarısı)” deyiminin haklılığına şahit oluyoruz. Ancak deyimin devamını da öğreniyoruz ve bizim çok hoşumuza gidiyor: “İsfahan nisf-i cihan, İstanbul olmazsa”