|
BÜYÜK OLSUN HEPİMİZİN OLSUN 
Hani hep bahsedilir ya “Amerikalılar, Avrupalılar dünyanın her yerinde okullar açıp kendilerine hayran nesiller yetiştiriyorlar” diye
Doğrudur. Osmanlı da aynısını yapıyordu. Enderun mekteplerinde başka milletlerden çocukları yetiştirip vatan hizmetinde kullanıyordu. Yalnız önemli bir fark var. Osmanlı Devleti yetiştirdiği nesli yine o topluluğun hizmetinde istihdam ediyordu. Büyük devlet olmanın göstergelerinden sadece biridir bu. İnsanlar görmediğinin bilmediğinin düşmanı olurlar. Onlarla yakın temas kurulursa en azından sizi bilirler.
Son yıllarda İngiltere bu tarihi çalışmasına yeniden başladı. Hem de bizim çok yakınımızda. Irak’ın kuzeyinde büyük eğitim tesisleri kurdu İngiltere. Bu okullarda bizim “yok saydığımız” Barzani’nin bölgesindeki Kürt gençlerini yetiştiriyor.
Peki neden binlerce kilometre öteden gelip burnumuzun dibindeki Kürt gençleri yetiştiriyorlar. Çok sevdikleri için değil tabii ki.
10 yıl belki 50 yıl sonrasını planlıyorlar. Bu okullardan yetişen gençler hiç tereddüt etmeden söyleyebiliriz ki birer İngiliz hayranı -hadi biraz insaflı olalım- İngiliz dostları olacaklar. Sonrası malum. Bölgedeki İngiliz çıkarlarına en azından ses çıkarmayacaklar. Açılan okulların bölümleri de dikkate değer.
Uluslararası ilişkiler, Siyaset Bilimi ve İletişim.
Bölge petrol bölgesi. Akla gelir ki mühendis, petrol mühendisi yetiştirsinler. Tekniker yetiştirsinler. İngiliz aklı: “Nasıl olsa mühendisi teknikeri başka yerden tedarik ederim. Ama siyasete ve Diplomasiye yön veren İngiliz dostları daha verimli olur. Tecrübe ile sabit”
Durum budur.
Biz yıllarca sınırlarımızdan düşman gelecek diye komşularımıza kapıları kapattık, köprüleri attık, alışverişi kestik. “Ne Şam’ın şekeri ne Arap’ın yüzü” dedik, Müslüman ülkelerle irtibatı sıfıra indirdik. “Gavurdan dost ayıdan post olmaz” dedik, Rusya ve Batı’da ki komşulara kem gözle baktık. Bizi birbirimize düşürenler el altından her türlü irtibatı kavileştirdiler. 8.Cumhurbaşkanı merhum Turgut Özal’a kadar “Küçük olsun benim olsun” deyip kendi içimizde didiştik durduk.
Tarih tekerrür ediyor. Yalnız özel sektörlerin gayreti yeterli değil devletin âli makamları en azından komşu ülkelerdeki eğitim konusuna da bir göz atmaları gerektiği kanaatindeyim. Başa dönüp “İngiliz hayranı, Türklere şüpheyle bakan” komşularımızla didişmemiz çok uzak görünmüyor yoksa.
27.Şubat.2008 17:16:37 |
|
|
|
|
 |
|
|
| |
| YAZARIN DİĞER YAZILARI |
|
| |
|
|
