Dokunmak Gerek

Asım Yıldırım

Asım Yıldırım

02 Oca 2020 12:21
  • Yakınımızdaki büyük şehrin ilçesi sayılabilecek bir kasabada, iki katlı bir apartmanda yaşıyorum.

    Zemin katla birlikte toplam 6 daire var. Bitişikteki blok da aynı şekilde.

    Yan blokların zemin katındaki dairelerin birinde yalnız yaşayan bir komşum var. Amerika'nın yerlisi.

    Dairesinin önündeki küçük yeşil alana, her ilkbahar geldiğinde, çeşit çeşit çiçekler dikiyor. Ben de çok seviyorum çiçek yetiştirmeyi. Pek başarılı sayılmam o konuda ama seviyorum. Mayıs sonunda, yakındaki büyük hırdavatçıdan (burada çiçek ve sebze fidanlarını oralardan da alabiliyorsunuz) aldığım çiçekleri balkonuma koyuyorum. Sonbahar gelinceye kadar orada bakıyor sonrasında da evin içine alıyorum.

    Fiyatları da çok ucuz olunca bu sene sanırım 15 kadar farklı çiçek almıştım. Bazıları sadece sezonluktu, mevsim bitince kurudular. 

    Sonbahar çiçekleri için aynı çabayı gösteremiyorum. 

    O komşumun dairesinin içini, binanın önünden geçerken penceresi sürekli açık olduğu için görebiliyorum. Çok zaman yapayalnız oturuyor.

    Geçen sene "Noel"den önce evine bir sürü "kırmızı yapraklı çiçeklerden" koymuştu. Belki de gelecek misafirlerine hediye etmek için. Ve Noel Gecesi'nden bir gün önce, işten eve dönerken, beklediği misafirlerini görmüştüm evin içinde. Kalabalıktı.

    Ama bu yıl, geçen seneki hazırlıkları olmadı o komşumun. Her karşılaşmamızda selam veriyorum ama pek konuşkan birine benzemediği için diyaloğu ilerletmek de pek mümkün olmadı. 

    Alt komşum Amerikalı bir karı-koca. Sürekli spor yapıyorlar. Kadın daha yakın davranıyor ama adam biraz "cool" duruyor. 

    Neyse.

    2017 ve 2018 Noel'inden bir iki gün önce bütün komşularımın (bazıları Hint olmasına rağmen) kapısına, Noel kutlama kartı bırakmıştım. Sadece bir komşumdan cevabi bir kart almıştım..

    Bu yıl değişiklik yaptım ve Hint komşularımı es geçerek (onların kutsal günlerini de öğrenmeye ve takip etmeye çalışıyorum), yerli iki Amerikalı komşuma birer paket çikolata aldım ve kapılarına astım. Paketlerin üstüne de adımı ve daire numaramı yazdım...

    O iki komşum, Cuma sabahı kapıma yukarıdaki fotoğrafta görülen paketleri bırakmışlar. Kutuda, Starbucks'dan alınan bir kupa vardı. Alt komşum ise bir çam fidanı getirmiş.. Benim bitkileri çok sevdiğimi bildikleri için olsa gerek.

    Bu arada Cuma namazlarımı genelde yakınımızdaki bir camide eda etmeye çalışıyorum. Pakistanlı kardeşlerimizin açtığı bir cami. Her geçen gün yeni insanlarla tanışıyor ve muhabbetimizi ilerletiyoruz.

    Yani; insanlara dokunmak gerekiyor. Geldiğimiz ülkelerde, yepyeni insanlarla tanışıp, diyalog kurmak gerekiyor. Sıkça ettiğim bir duam var: "Allah'ım, bizi buralara gönderme gayeni gönlümüze duyur ve ona göre yaşat. Bizi rızan istikametinden asla ayırma. Amin."

    Yarınlar çok daha güzel olacak inşaallah.

    ASIM YILDIRIM
    www.patreon.com/asimyildirim 
    www.youtube.com/asimyildirimcom 

    02 Oca 2020 12:21
    YAZARIN SON YAZILARI
    YAZARLAR