Yılmayın... Yorulmayın... Usanmayın...

*Bediüzzaman Hazretleri, Sahabe Efendilerimizle ilgili bir hatırasını şöyle anlatıyor: “Bir zaman kalbime geldi; ‘Niçin Muhyiddin Arabî gibi hârika zâtlar sahabelere yetişemiyorlar?’ Sonra namaz içinde ‘Sübhane Rabbiye’l-A’lâ’ derken, şu kelimenin mânâsı inkişaf etti. Tam mânâsıyla değil, fakat bir parça hakikati göründü. Kalben dedim ki: ‘Keşke bir tek namaza bu kelime gibi muvaffak olsaydım, bir sene ibadetten daha iyi idi.’ Namazdan sonra anladım ki, o hatıra ve o hâl, sahabelerin ibadetteki derecelerine yetişilmediğine bir irşaddır.” (Yirmi Yedinci Söz’ün Zeyli)

*Birinci Dünya Harbinde Üstad’la beraber savaşan Abdullah Sağcı diyor ki: “Harplerde  Bediüzzaman bize yardım ediyordu. Onun manevî yardımı ve himmeti hep benimle oluyordu. O yanımda olunca korku duymuyordum.”

“*Yanmayan yakamaz” diye Hizmet düşüncesiyle içi kavrulan ve bir muhacir torunu olan meşhur Zübeyir Gündüzalp Ağabeyimiz, kendisini tedavi etmek isteyen doktorlara: “Ben Risale-i Nurlarla insanların ve İslamların imanını kurtulmaları için gece-gündüz çalışma diye bir KARA  SEVDA  HASTALIĞINA  tutulmuşum. Sizin tıbbıyenizde, doktorluğunuzda kara sevda hastalığının ilacı ve tedavisi var mıdır?’ diye soruyordu. 

*Bursalı Erdoğan Utangaç anlatıyor: “Ziyaretine gidince Üstad Hazretleri bana; ‘Seni talebeliğe kabul ettim. Senin ismini RIDVAN  olarak değiştiriyorum’ dedi. Mübarek elleriyle sırtımı sıvazladı ve “Kardeşim, Nurların hizmetinde en küçük bir hizmet,  çok büyük neticeler verir. Hizmetiniz kudsîdir. İman ve Kur’an hizmetinde yılmayınız, yorulmayınız, usanmayınız.’ dedi.” 

*Vanlı Molla Hamid Ağabeyin, büyük kardeşi Abdullah Ekinci diyor ki: “Muhacirlikten dönmüştük. Çok fakirdik, iflas etmiştim. Memurluğa talip oldum. Anneme s