Yoksa muhalefette herkes halinden memnun mu?

Muhalefet için nefes tüketmeye gerek var mı, karar veremedim. Gerçekten, seçim istedikleri ve buna ikna oldukları konusunda kafa karışıklığını dağıtabilecek dirayeti gösteremiyorlar. Siyasi partilerin, seçimleri sürpriz ve bulunmaz fırsatlar haline çevirmeleri gerekmez mi? Bizde öyle değil. Herkes halinden memnun. Bu kanıksamadan dolayı halk, hem iktidardan, hem de muhalefetten bıktı. 

Seçime girecek gibi yapıp şöyle bir açılıyor, geriliyor, sonra da “Bizi bu işe karıştırmayın, sakın!” deyip köşe bucak kaçmaları yok mu, insanın gülmekten katılası geliyor. Hareketlerindeki yavaşlık ve isteksizlik, eklem yerlerindeki kireçlenme erken bunama alametlerinden. İçlerinden bazıları, bir sonraki seçimi göremeyebilir de! Allah gecinden versin!

Muhalefet kanadındaki bütün parti liderleri, suskunluklarını sürdürseler de ölümüne istedikleri liderlik beklentilerini gizleyemiyorlar. Ayağı çukurda bir sürü döküntü, iyi bir final yapmak için can atıyor. Bu yüzden, birinin ağzından kaza ile çıkacak adaylık göndermeleri diğer takım oyuncularının kalp ritmini bozuyor. Şöyle, göğsünü gere gere adaylığını haykıracak kimse yok! Ayıp değil ayol!  “Bizim gönlümüzdeki aday...” imalı alınganlıkları bu yüzden. Seçmenin, gönüllerden geçenleri okuyacak velayete yükselmesi zaman alacak. Önümüzdeki seçimlere yetişmez. Velayet bu! Öyle akşam yat, sabah liderini keşfet, olmuyor. 

Bu kararsızlığın nereye varacağı belli. Son anda, adı-sanı bilinmeyen birini çatı adayı yapıp, bu seçimi kötü bir skor ile bitirmeleri kaçınılmaz bir kader gibi görünüyor. Yine, seçim gibi bir fırsatı nasıl çar-çur edecekler! Bunun adı da seçim kampanyası! Son cumhurbaşkanlığı seçimlerinde altına sığındıkları çatı adayı hepsinin üzerine çöküvermişti. Türk Siyasi Tarihi'nin halka açık ilk Cumhurbaşkanlığı Seçimi'nde kaybedenin