Yolumuz

Yolumuz; Rabbimizin Fatiha-i şerifede ifade buyurdukları ‘Sırat-ı Müstakim ve Sünnet-i Resulüllahtır. Aynı zamanda; acz, fakr, şefkat ve tefekkür yoludur. Hz. Üstad’ın tarif edip tavsiye ve irşat buyurdukları cadde-i Kur’aniye ve nuraniyedir. 

    

İnsan, İman erkânını hazm-ı nefs edip, tarîk-ı velâyetle marziyyât-ı ilahiyeye; ruhunu, kalbini ve aklını kilitleyip muhtaç olanlara, yanılmaz ve yanıltmaz, cin ve ins’e mürsel, nebiyyi efham, pek yüce ve şerefli Efendimiz Hz. Muhammed’in (sav) mesleğini, yolunu takip edip, o yolun hakikatlerini muhtaç olanlara duyurmaktır. 

     

Bize emanet olarak verilen hayatın ne zaman alınacağı meçhuldür. Önemli olan tereddütsüz bu emaneti, mülkün sahibine tevdi etmeye ve huzurunda mahcup olmayacak şekilde hazırlıklı olmaya çalışmaktır.

    

Bu dâvâya gönül veren her mü’minin bu şuurla hareket ettiğinde şüphemiz yoktur ama, yine de hatırlatmakta fayda vardır. Binaenaleyh, bilindiği gibi Allah kuluna kaldıramayacağı yükü yüklemiyor ve Bakara Suresinin son ayetinde şu duaları kullarına talim buyuruyor.

Bizler aczimizi, zâfımızı Rabbimize karşı arz edip, ehl-i imana şefkatle, merhametle yaklaşmak, derin bir tefekkür, murâkabe ve muhâsebede bulunarak, zerresinden hesap vereceğimiz büyük mahkemeye ve hâkimler Hâkimi Allah huzurunda hesap vermeye her an hazır olmalıyız.

    

Bizi bize sormadan yaratan Rabbimize, rehber olarak tayin buyurduğu hatemennebiye (sav) imanımızın gereği olarak, ne yapmamız gerekiyorsa, her insan kendine terettüp eden sorumluluğun hakkını vererek, vazifesini ifa etmesi gerekmektedir.