'Zarrab pazarlık yapacak'

Buna geçmeden, ABD hukuk sisteminde ‘speedy trial act’ denen bir prensibe kısaca değinmekte yarar var. Bu prensip, sanığın mümkün olan en kısa zamanda adalet ile yüzleşmesi, yani asıl duruşmalarının başlatılması ilkesi anlamına geliyor. Bu aynı zamanda ‘geç gelen adalet adalet değildir’ özlü sözünün de bir yansıması. ‘Speedy trial’ yani ‘hızlı yargılama’ süreci ile Amerikan mahkemelerinin sanığa ilk tebligat yaptığı günden itibaren 70 gün içinde asıl duruşmalarının başlamasını öngörüyor -ki böylece sanık, eğer suçlu değilse bir an önce kendisine atfedilen suçların doğru olmadığın kanıtlasın, tamamen özgürlüğe kavuşsun. Zarrab davasında savunmanın ve savcılığın anlaşması sonucu bu sürecin 20 Haziran’da başlatılmasına karar verilmişti. Bu öneriyi Berman da ‘onamıştı.’

 

Bu prensibe göre, 20 Haziran günü yapılan duruşmada, eğer savunmanın tecrübeli avukatı Benjamin Brafman bu 'düşürülme' talebini araya sokmamış olsaydı ve eğer isteseydi, Zarrab’ın asıl duruşmaları Eylül ayının ilk günlerinde başlayacaktı.

 

Ama Brafman ne yaptı? Davanın düşürülmesi için başvuracaklarını söyledi. Asıl duruşmaları böylece yaklaşık 4 ay kaydırarak, Eylül yerine Ocak ayına sarkmış oldu. Pekiyi bir avukat neden müvekkilinin asıl duruşmalar öncesi daha çok demir parmaklıklar arkasında kalmasını istesin ki?

 

Açıkça görülüyor ki Brafman'ın stratejisi başka idi.

 

 

Sadece birkaç gün önce, 16 Haziran günü davanın yargıcı Richard M. Berman’ın 35 sayfalık gerekçesinde değil, davanın düşmesi bizzat davanın yargıcı davadaki iddiaların ciddiyetini bütün dünyaya anlatmıştı halbuki. Berman, o bildiriye benzeyen ve Başsavcılığın savlarını destekleyen ‘karar’ yazısında Zarrab’ın de