Sağlam imanlılar birlik için mücadele eder

Sağlam imanlılar birlik için mücadele eder


Daha önce birlik ve beraberlik için aktif mücadele etmek gerektiği üzerinde durulmuştu. M. Fethullah Gülen Hocaefendi, insanların imanla buluşmalarının önündeki engelleri ortadan kaldırarak Allah’la buluşmalarını temin etmeyi dava edinmiş Hizmet insanlarının bu uğurda kendi haklarından bile vazgeçmelerinin ve onların kurtuluşu adına her şeye hazır olmalarının iman sahibi gönüllerden beklenen bir duruş olduğunu ifade etmektedir:

“Birilerinin Müslümanlara verdikleri eza ve cefalar gayretullaha dokunmuş olabilir. Şahıs haklarının yanında kamusal haklar da söz konusu olabilir. Biz, Allah’a ait haklara karışamayız. O dilerse affeder, dilerse cezalandırır. Fakat kendimize ait her türlü hakkı affedebiliriz. Bizi Cehennem’e mahkûm etmek isteyen insanları dahi affedebiliriz. Çünkü Yunus edasıyla “dövene elsiz, sövene dilsiz, gönül koyana gönülsüz” davranmak bizim şiarımız. Eğer böyle olmazsanız, hâl-i hazırda emareleri çoktan gözükmeye başlayan dahilde ve hariçte ortaya çıkabilecek çok büyük herc ü merçlerin önüne geçemezsiniz.

Biz, günah işlememekle mükellef olduğumuz gibi, başkalarının günaha girmesine sebep olmamakla da mükellefiz. Hiç kimsenin günah işlemesine ve hele Cehennem’e gitmesine sebebiyet vermeme konusunda son derece temkinli ve tedbirli olmak zorundayız. Yani bir taraftan haset, çekememezlik gibi duygulardan yılandan çıyandan kaçar gibi kaçmalı, diğer yandan da başkalarının bu tür günahlara girmemesi adına elimizden geleni yapmalıyız. Bu, mü’min açısından çok önemli bir fazilettir. Bunlar herkesin düşüneceği ve rahat anlayacağı konular olmayabilir. Fakat bunlara aklı erenlerin dikkatli olmaları gerekir.” (Vifak ve İttifakın Temini)

Hocaefendi’nin bu ifadelerde, bugün yaşanan ifritten süreç öncesinde, yaşanabilecek olası tehlikelere de dikkat çektiği görülmektedir. Bu yazıda ele aldığı hususları Hocaefendi’nin hayatında birebir uyguladığı ve bu konuda sürekli uyarılarda bulunduğu ve meydana gelebilecek büyük tahribatları engelleme adına hep stratejiler geliştirdiği onu tanıyanların çok iyi bildikleri bir konudur. Ama maalesef bunca gayret ve çabalara rağmen insanlardaki haset, çekememezlik ve tarafgirlik gibi duygular engellenememiş ve neticede bu hastalıklar toplumun bünyesinde çok büyük yıkımlara ve zararlara yol açmıştır.

Bununla beraber onun yaşayarak ve anlatarak ortaya koyduğu bu yaklaşımlar, yol ve metotlar ve stratejiler her zaman inanan insanlar için en güzel bir kılavuz olmaya devam edecek ve sonraki gelenlerin yollarını aydınlatacaktır. İlk yazıda ele almaya başladığımız stratejilere kaldığımız yerden devam edelim…

İnsaf, Hakkaniyet ve Civanmertlik

Birlik ve beraberliğin korunması ve haset ve çekememezlik gibi duyguların önünü alabilmek adına çok önemli olan bir husus da kendilerini kenara çekerek hep başkalarının yaptıklarını alkışlayarak nazara vermektir:

“Mü’minler arasındaki vifak ve ittifakı korumanın veya bir kısım hazımsızlıkların önüne geçmenin önemli yollarından biri, başkalarının hayır adına yaptığı işleri görmek, ifade etmek ve alkışlamaktır. Hatta onlar tarafından alkışlandığımız durumlarda bile, “Bu alkış asıl sizin hakkınızdır.” deme civanmertliğini gösterebilmeliyiz. Farklı meşrep ve mezheplerden insanlar yanımıza gelip hizmetlerimizi methetmeye başladığında çok rahat şunu diyebilmeliyiz: “Eğer zamanında Mehmet Zahit Kotku, Esad Efendi, Süleyman Efendi, Hacı Sami Efendi, Mahmut Efendi gibi büyük zatların iman ve Kur’ân hizmeti adına ortaya koydukları devasa gayretler olmasaydı, biz bu yapılanların onda birini bile yapamazdık.”

Esasında bu sözler, insafın ve hakkaniyetin ifadesidir. Şayet biz, meseleyi bu ölçüde hassas götürebilirsek, oluşması muhtemel şiddet ve hiddetleri kırmış, kıskançlıkların önüne geçmiş oluruz. Bu konuda ortaya koyacağımız her fikir ve irade cehdi de ibadet hanemize sevap olarak yazılır. Böyle yapmayıp sürekli kendimizi nazara verir ve her başarıyı kendimize mâl edersek hem nezd-i ulûhiyette bir şey kazanamayız hem de başkalarını günaha sevk etmiş oluruz. Mü’minler arasındaki vifak ve ittifak bozulur; iftirak ve ihtilaflar ortaya çıkar. Bu defa tevfik-i ilâhî de inkıtaa uğrar.” (Vifak ve İttifakın Temini)

Hocaefendi, bir diğer adım olarak da başkalarının haset ve gıpta damarlarını tahrik etmemek için alan ihlallerinden kaçınılmasını, hatta kendi hakları bile olsa ve mümkün ise  o alanların onlara bırakılmasını ve aynı zamanda onların hizmetlerinde başarılı olabilmeleri için gerekli olan desteklerin verilmesinin zaruri olduğunun altını çizmektedir.

“Kendini yüce bir davaya adamış gönül erleri, hizmet adına hangi alanlarda bulunup bulunmayacaklarına karar verirken dahi vifak ve ittifakı göz önünde bulundurmak zorundadırlar. Eğer daha önce belirli alanlarda hizmet yürüten insanlar varsa ve bizim oralara girmemiz “alan ihlâli” gibi algılanacaksa bazen o alanı onlara bırakabilmeliyiz. Attığımız her adımın birilerini rahatsız edip etmeyeceğini inceden inceye hesap etmeliyiz. Nitekim bugüne kadar mümkün mertebe bu tür mülahazaları göz önünde tutmaya çalıştık. Eğer belirli işler birileri tarafından deruhte ediliyorsa, o işleri onlara bırakarak sürekli yeni hizmet alanları araştırdık.

Allah’a inanan bir insan, başkalarının yapmış oldukları hayırlı işlerden rahatsızlık duymaz, onlara haset etmez ve hele kesinlikle onları yürüdükleri yoldan alıkoymaya çalışmaz. Olsa olsa Kur’ân’ın sözünü dinleyerek onlarla “hayır yarışı”na girer. Sevap ve fazilette kardeşlerinden geri kalmamak için daha hızlı koşar. Fakat gıpta ve tenafüsle (hayırda yarış) haset sınır komşusudur. İnsan dikkat etmediği takdirde ayağı kayıp bir taraftan öbür tarafa geçebilir. Buna engel olmanın yollarından birisi, yaptıkları hizmetlerde gerekirse başkalarına destek olmaktır. Mesela arzu ettikleri başarıyı yakalayamayan kimselere rehberlik yapılabilir, yol gösterilebilir ve hatta kaliteli elemanlar verilebilir. Bu sayede işin içine nefislerin girmesinin, bir kısım olumsuz hissiyatın karışmasının da önüne geçilmiş olur.” (Vifak ve İttifakın Temini)

Bahsedilen hususları yerine getirmenin hiç de kolay bir iş olmadığı ortadadır. Bunlar için çok ciddi bir nefis terbiyesi ve aynı zamanda bir adanmışlık ruhuna ihtiyaç vardır. Hizmet insanları, başkaları ne yaparlarsa yapsınlar, nasıl davranırlarsa davransınlar onlar kendi üsluplarından ve karakterlerinden asla taviz vermeden yollarına devam etmeli ve böylece bireylerin ve toplumun ıslahına çalışmalıdırlar:

“Bütün bunlar elbette kolay uygulanabilir şeyler değildir. Bunların realize edilmesi ciddi bir fikir cehdi ve hazm-ı nefis ister. Dolayısıyla bu gibi konularda birbirimize hayırhahlık yapmalı ve birbirimizi rehabilite etmeliyiz. Bir araya geldiğimizde düşüncelerdeki arızaları gidermeli ve insanları sürekli ihlas, tevazu ve mahviyete yönlendirmeliyiz. Başkaları bu konularda farklı düşünebilir, bu bizi ilgilendirmez. Önemli olan bizim nerede durduğumuz ve ne yaptığımızdır. Biz, bir taraftan doğru yolda yürümeli ve istikameti temsil etmeli; diğer yandan da bir kısım projelerin oluşturulmasında veya realize edilmesinde başkalarının hissiyatını hesaba katmalıyız.” (Vifak ve İttifakın Temini)

YAZARIN SON YAZILARI