[ M. Ertuğrul İncekul] İntizar

Gaybın Son Habercisi 6. yüzyılda insanlık semamıza ayın on dördü gibi doğmuştu. İnsanlığın türlü türlü dertlerle boğuştuğu, kargaşa ve kaosun her yere hâkim olduğu bir asra ve asırlara adeta nefes olmuş, hayat vermişti. 

21. Yüzyılın ilk çeyreğini tamamlıyoruz. Adeta yine Efendiler Efendisi'nin yeryüzüne nüzul ettiği zaman dilimi gibi karanlıklar iç içe geçmiş durumda. Her yerde mumla hakikat aranıyor, yalan ve aldatma adeta hayatın parçası olmuş gibi... Şirazeden çıkmışlık, günahlara giden otobanlar, adaletsizliğin hakka tercih edilmesi ve nice yanlışlar doğru diye kabul edilmiş durumda, olanlardan rahatsız olanlar ise insanlığın vicdanını temsil eden azınlıklar hükmünde.

Batı toplumları refah ve gelişmişlik içerisinde farklı bunalımlar ve alışkanlıklar, bohemlikler ağında huzuru arıyor ve beyhude yoruluyorken, Doğu toplumları adeta Batı'nın Rönesans ve aydınlanma çağına geçtiği dönemdeki buhranları, kıvranışları, fakr-u zarureti, baskıcı rejimleri ve otokrat liderlerin türlü türlü keyfiliklerini acı acı yaşıyor. Sözde birçok aydın da elindeki paha biçilmez İslam medeniyeti kaynak ve hazinelerinden, kültüründen bihaber sadece Batı medeniyetinin ezici hegemonyası altında savrulup duruyor. 

Döneminde Firavunlar on binlerce köleyi, binlerce kilometre ötelerden mezarlarını inşa ettirmek için canları pahasına kullanıyorlardı. Şimdilerde de tiranlar ve diktatörler kendi sarayları için milyonlarca insana hiç acımadan kıyıyorlar.

Meta verse bir dünyada gerçeklikten kopuk, en yakınlarını bile arama zahmetine girmeyen, alışverişini dahi sanal dünyadan yapan anti-sosyal, duygu ve akıl dengesini yitirmiş insanlar zuhur ediyor. Cinsiyetini beğenmeyen, kendi cinslerinden nefret eden insanların sesi her yanda yankılanıyor.

Ve insan kendi türünü yok edebilecek bir güce ulaştı. Savaşlara bahane arayan sözde lider