[Abdullah Aymaz] Hayzûm

Muhterem M. Fethullah Gülen Hocaefendi diyor ki: “Cenab-ı Hak, bizim göremeyeceğimiz askerleri meleklerle Peygamber Efendimizi (S.A.S.) teyit buyuruyordu. (Buharî) Allah Resulünü o esnada teyit eden askerlerin keyfiyetini elbetteki bilemeyiz. Ancak, bildiğimiz bir gerçek var ki, o da Allah Resulü‘nün, Allah’ın askerleriyle defalarca teyit olunduğuydu. 

Bedir, bu teyidin destanlaştığı vakalardan sadece biridir. Bedir’e katılan sahabeye nasıl “Ashab-ı Bedir” denmişse, o meleklere de Bedir melekleri denmiştir. “Sahabe, Bedir’deki harika tablolardan birini şöyle anlatır: Önümdeki düşmanı kovalıyor, fakat bir türlü yetişemiyordum. Derken bir kamçı sesi duydum; ardından bir atın âdeta mahmuzlandığını görüyor gibi oldum. O anda bütün âfâkı birdenbire lâhûtî bir ses doldurdu. Ses ‘Ukdum Hayzûm!’ diyordu. Biraz gidince, kovaladığım adamın kamçılanmış olarak yerde yattığını gördüm. Hâdise, Resûl-i Ekrem Efendimize (S.A.S.) nakledilince buyurdular ki, hayzûm, Cebrail’in atıdır. Kamçıyı vuran da O idi. Cebrail, o gün başına Zübeyr b. Avvam’ın sarığı cinsinden sarı bir sarık sarmış, sağa sola koşturuyordu. 

Uhud’da Resul-i Ekrem, Mus’ab’ını tâ sabahtan kaybetmişti, fakat akşama kadar önünde savaşan bir Mus’ab vardı. Güneş gurup edip, müşrikler çekilmeye başlamıştı ki, Allah Rasulü, ‘Mus’ab beriye gel! ’ dedi. Ancak, Mus’ab zannettiğin bir melekti ve dönüp ‘Ben Mus’ab değilim ya Rasulullah!’ dedi. Anlaşılıyordu ki, Allah (c.c.) O’nu melekleriyle teyit ediyordu. 

Evet Allah, Habibini hiçbir zaman terketmemişti. “Huneyn’de melekler imdada yetişmiş ve o en sıkışık anda Allah (c.c.), İki Cihan Serverini (S.A.S.) teyitsiz bırakmamıştı.” Bir gün çok sevdiğim ve saydığım bir ağabeyim, “Yarın sabah seninle beraber sarı kanaryayı almaya gideceğiz, hazır ol” dedi. Öbür gün sabah namazından sonra beraber sarı kanarya dediği Mercedes