[Abdullah Aymaz] Sarımsak tarlası

Bir baba hem oğluna ders vermek hem de birisini sınamak için, oğlunun eline  kestiği bir koyunu bir çuvala koyup o dostuna  göndermiş. O kişi, çuvalı kanlı gördüğü halde  hiç araştırmadan içinde insan var zannederek bahçesine gömmüş, üzerine de sarımsak ekmiş. Oğlu gelip  “Baba dostuna götürüp verdim. Hiç sormadan bahçesine gömdü ve üzerine de sarımsak ekti…  Çok sadık bir dostun var!..” demiş.

Baba,  “Dur bakalım, acele etme, hemen belli olmaz!” demiş… Sonra bir zaman bekleyip oğluna “Git, o dosta bir tokat vur, bakalım ne yapacak?” demiş. Oğul, gitmiş, adama bir tokat vurmuş. O dost demiş ki,  “Söyle babana, bir tokat için sarımsak tarlasındaki cesedi ihbar edip dostluğumuzu bozacak değiliz; biz dostumuzu satacak kadar alçak değiliz.”

Elbetteki, sulh-u umûmî temsilcisi muhabbet fedailerinin böyle töhmetli bir sınama vesileleri olamaz. Ben Amerika’da bir mabedin giriş kapısının üzerinde, “En büyük ve güçlü sigorta, adanmışlıktır.”  Yazısını görmüştüm. Adanmışlık ruhuna sahip olanların en büyük yardımcı ve destekçileri İnayet-i İlâhîdir. 

Bazı kelâm kitaplarında harika hallerin altı çeşit olduğu yazılıdır.  

Birincisi: İrhâsâttır. Bir peygamberin henüz peygamber olmadan mazhar olduğu harikadır. Efendimizin (S.A.S.)  doğumu sırasında zuhur eden harikalar; mukaddes kıblesi Kabe’nin fil ordusuna karşı ebâbil kuşlarının attıkları mermiye benzeyen taşlarla korunması… Daha önce indirilen semavî kitaplar ve gönderilen peygamberler tarafından geleceğinin müjdelenmesi…

İkincisi:  Mucizelerdir. Efendimizin (S.A.S.) parmağının işaretiyle Ay’ın ikiye bölünmesi…  Parmaklarından akan sularla bir orduyu sulaması…