Bir kazadan geriye kalanlar

Bir adam düşünün , görev yaptığı süre boyunca büyük fedakarlıklar yapan, ailesini ihmal edecek kadar işini  ve vatanını çok seven, teröristlerin ve her türlü kötünün kabusu olan. Lütfü Dalga işte böyle polis, sicili tertemiz ve başarılarla dolu. Fakat binlerce masum gibi O da terörist olmakla suçlanıp daha birkaç gün koklayabildiği bebeğinden ve eşinden koparılıp hapse atılır. Yaşadıkları, kırılan mesleki onuru başlarda onu çok üzse de sonrasında kaderine boyun eğer. Onun boynunu büken tek şey eşine ve kızına olan hasrettir sadece,fakat bir gün tekrar bir araya gelme hayali umudunu diri tutar. Sadece ziyaretlerde görebildiği kızını görebilmek için günler öncesinden hazırlar yapar, bir bayram çocuğu gibi  bekler. Ve büyük gün geldiğinde kızına doya doya sarılır,eşinin gözlerine uzun uzun bakar. Lütfü beyin üç yılı bu şekilde geçer,fakat eşinin ve kayınbiraderinin son ziyareti gerçekten son ziyaret olur. Lütfü bey olanlardan habersiz koğuş arkadaşlarına kızının fotoğraflarını gösterirken,haberlerden öğrenir görüş sonrası yaşanan kazada kayınbiraderinin ve üç çocuğunun vefat ettiğini ve eşinin ağır yaralı olduğunu. Lütfü bey 30 kişinin kaldığı koğuşa sığamaz, acının ve çaresizliğin verdiği hüsranla ağır bir sinir krizi geçirir.Gardiyanlar onu hastaneye değil hücreye götürür. Resmen koca dünyada tek başınadır, yanında sadece omuzlarındaki büyük imtihan vardır. Göz yaşları içinde eşi ve kızı için dua ederken, eşi Hicran hanım ise ilk kez ona vefasızlık eder ve yüreğinde koca bir hasretle ruhunun ufkuna yürür.  

Bir eş düşünün, birkaç aylık bebeği ile yapayalnız kalan, masumiyetinden şüphe bile etmediği kocasına hasret bırakılan, hiç isyan etmeyen ama mücadeleden de hiç vazgeçmeyen . Hicdan hanım  böyle bir eş, evlenirken