Bir sineklik firavunlar ve Hz. Davut'lar...

Mısır’ın güçlü Firavun’u II. Ramses doğan binlerce erkek çocuğunu öldürterek Hz. Musa’nın gelişine engel olacağını hayal etmişti. Doğacak her erkek çocuk ‘Hz. Musa’ olabilecek ‘makul şüpheli’ydi. Öldürülmeliydi. Ama Hz Musa onun sarayında boy attı gelişti. Firavun, olanları kabullenemedi. Hz. Musa’ya inanan o dönemin sihirbazları ve entelektüellerini tutuklattı. Vahşice öldürttü. Böylece iman edenlerin kökünü kazıyacağını zannediyordu. Ama müminler katlanarak çoğaldı.

Gün geldi toptan imha etmek için Hz. Musa ve İsrailoğulları’nın peşine düştü. Günlerce takipten sonra uzaktan Kızıldeniz’i görünce vezirine dönüp sevinçle ‘İşte şimdi işlerini bitirdim’ diye seslendi. Müminler için sebepler tamamen tükenmişti. Firavun ya hepsini kılıçtan geçirecek veya onları Kızıldeniz’ın iştahla kabaran dalgalarında boğacaktı. İsrailoğullarından Hz. Musa’nın peşine takılmakla yanlış yaptıklarını düşünmeye başlayanlar bile olmuştu. İmtihan çok ağırdı. Firavun işlerini bitirmeye az kalmıştı ki kendisinin işi bitti. Kızıldeniz, müminler için ikiye yarılıp yol oldu ama ardından gelen Firavun’un ordusunu bütünüyle yuttu. Firavun’un cesedi ise Kur’an’ın işaret ettiği gibi tüm Firavunlara ibret için binlerce yıl sonrasına geldi.

Kur’an’da Calut, Eski Ahit’teki adıyla Golyat iki metreyi aşkın boyuyla dev bir savaşçıydı. Amâlika ordusunun efsanevi komutanıydı. Tunç başlığı, vücudunu kaplayan pullu zırh, baldırlarında metal kalkanlarla korunuyordu. Omuzları arasında tunç kargı ve elinde ihtişamlı mızrağı ile görenlere korku salıyordu. Tüm heybetiyle ordusunun başında duruyor, Talut ve ordusunu bekliyordu.

40 gün bekleyişten sonra nehrin bu yanına geçen ‘imtihanları aşmış’, neredeyse bir avuç kalmış Talut ve ordusunu görünce azlıkları karşısında kahkahalara boğulmuştu. Kendinden çok emindi. ‘Talut ve ordusunu tek başıma bile dağıtabilirim’ diye düşünüyordu. Her iki ordu mübarizlerini ö