Çağlayan Dergisi'nin Nisan sayısında neler var?

Çağlayan’ın bu sayısının Başyazısı “ACIYORUM…” Şöyle bir iç döküş var: “Acıyorum, (kainat denilen) bu kitabı arka planıyla mütalaa etmeyen / edemeyen anadan doğma âmâlara… acıyorum, şu fâni dünyanın sûrî güzelliklerine ve aldatan ihtişam ve debdebesine kapılıp âhireti ve ebedî hayatı öteleyenlere… acıyorum, gelip geçici saltanat ve debdebe karşısında ebedî hayata karşı kör ve sağır yaşayanlara… acıyorum, gecekondudan çıkıp villadan villaya koşan aşağılık duygusunun azat kabul etmez bendelerine… acıyorum, bilerek şu fâni ve zâil dünya hayatını Cennet ve Cemâlullah yerine koyan akıl-zede divanelere… acıyorum, üç-beş günlük dünya için makam mansıp, para ve lüks hayat fantezisiyle seviyede düşüklüğüne maruz kalmış, peylenebilen mük’ab gâfillere… acıyorum, çiğnenen ırzımıza ve doğranan namusumuza rağmen gülüp eğlenen ölü ruhlara ve bedbahtlara… acıyorum, iç içe yıkılışlar ve tamiri imkânsız çözülüşler karşısında sesini çıkarmayan dilsiz şeytanlara… acıyorum, yiyip-içip yan gelip yatan, mesh-i mânevî maruzu, halinden habersiz tali’sizlere… acıyorum, ‘Ahsen-i takvim’e mazhariyetin bizden neler istediğinden bî haber insan bozmalarına… acıyorum, ‘Hak, adalet!..’ deyip Harun gibi ortaya  çıkmış Karuncuklara…  acıyorum, yalanın rayiç, hıyanetin  mültezem, hakkın Allah’a emanet olduğu bir dönemde insanî değerleri partal eşya haline getirenlere… acıyorum, yalanı, tezviri, iftirayı ‘savaş taktiği’ deyip dinî argümanlara dayandıran münafıklara… acıyorum, kahrolası bir takdir, kirli bir madalya uğruna yüzsuyu dökerek itibarını ayaklar altına alan Süfyan’dan kalma Horasanlı taylasanlılara… acıyorum, üç-beş kuruşluk menfaat için birilerine muhalif  gibi görünen GERÇEK  MÜMİNLERİN öldürülebileceğine fetva veren satılmış nâdânlara…

“Küçük bir çıkar karşılığı, rüşvete, gaspa ‘hediye’ diyen kapkara ruhlara acıyorum… ‘Varsın çalsınlar!’ türünden zift beyanlarla çiz