Çatırdayan Aile Düzeni ve Örnek İki Peygamber!

Bu yazıyı twitterdaki hesabımdan paylaşmıştım. Gelen talepleri de dikkate alarak yeniden gözden geçirip, bu köşede yayınlamaya karar verdim. 

Günümüzün en sıkıntılı konularından birisi de şüphesiz aile hayatındaki kırılmalardır. Toplumun bu en küçük birimi olan aile, mutlu ve dingin olmayınca, doğal olarak kavgalı, dağılmış, parçalanmış ailelerin meydana getirdiği toplum/toplumlar da şüphesiz dağınık ve kavgalı olurlar. Zira aile, toplumun en küçük birimi ve temel taşıdır. 

Eşler arasındaki küçük problemlerin büyütülmesi, birbirlerine katlanmanın yok olması, evliliğin, sadece geçici bedeni ihtiyaçların karşılandığı bir kurum olarak görülmesi, ölüm ötesi hayatta da aynı aile düzeninin devam edeceği inancının zayıflığı, birbirini anlamaya değil de anlamamaya odaklanılması, kul hakkının göz ardı edilmesi, gayr-ı ahlâki ve İslâmi yeni hayat tarzlarının ve düşüncelerinin baskınlığı gibi farklı faktörlerden dolayı, müslümanlar arasında aile düzeni ve uyumu, maalesef yerlerde sürünmektedir.

Böylesine bir aile yıkımının enkazında ise, şüphesiz ki boynu bükük çocukların âh-u eninleri, tamiri mümkün olmayan gönüllerin derin inkisarları, maddi-manevi hak gaspları ve gelecek açısından da aile sevgi ve şefkatinden mahrum büyüyen kopuk nesillerin önü alınamaz çılgınlıkları yatmaktadır.   

Bizlere rehber olarak gönderilen Yüce Kitabımız, eşler arasındaki ilişkilere o denli büyük bir önem vermiştir ki, eşlerin birbirlerine ısınmalarını, kendi cinslerinden eşlerin var edilmesini ve onların birbirlerine karşı se