Cellat yağlı urganı kimin boynuna geçirecek?

Umutsuz, çaresiz bırakılmış toplumun cinnet geçirmekte olduğu; kötülüğün, vicdansızlığın, kin ve nefretin tavan yaptığı; savaş, şiddet, ölüm, kan naralarının vatan-millet sosuna bulanarak kitlelere boca edildiği, salgın nedeniyle büsbütün ağırlaşan şu kâbus ortamında beklediğim ses gecikmedi: Devlet Bey yine idam istedi.

Gün be gün tefessüh eden, çürüyen insan malzememizin sağıltılması, çözülen, dağılan toplumsal dokumuzun onarılması, insanların ahlakî değerlerini, vicdanlarını, iyiliklerini, masumiyetlerini kazanabilmesi için bir idam tartışması eksikti, o da oldu. 

Cellatlık hevesleri içlerinde kalmış olan, birkaç kişinin ipe çekildiğini görmeden gözleri açık gidecek ölüsevicilere müjdeler olsun! Devlet Bey eksiği tamamlamak için kolları yeniden sıvadı.

Toplumdaki çürüme, ahlak, vicdan, değer yitimi, insanın kanını donduran cinayetler, kadınlara çocuklara tecavüz, hayvanlara reva görülen işkenceler, hiçbir dönemde görülmedik kin, nefret, ötekileştirme dili, insanı insanlığından utandıran, bu adamlarla aynı toprağı, aynı zehirli havayı paylaşmak zorunda olduğumuz için sadece utanç değil korku da duyduğumuz iğrençlikler…

Bunlara yol açanlar, teşvik edenler dahil herkes, şimdi bize ne oldu, bu ortamda nasıl yaşayacağız, diye soruyor dehşet içinde.

Yıllardır, yazarak konuşarak bu soruya cevap vermeye çalışıyorum. Sakalım olmadığı için, sakalım olsa bile makbul vatandaş sayılmadığım için kimsenin kulak verdiği yok.