Ebu Cehil'in kardeşi bile olsa

Dr. Reşit Haylamaz Hocamız, “Bizim Firavun” isimli kitabında orijinal ve enteresan olaylardan bahsediyor:

Ebu Cehil’in kardeşleri arasında en aktif olanı, şüphesiz Hâris İbn-i Hişam’dı. Ebu Cehil ile ana-baba bir kardeşti. Hakkında şiirler yazılacak kadar itibar gören önemli bir isimdi. Kavmi onu el üstünde tutar, hürmette kusur etmezdi. Bedir, Uhud, Hendek gibi yerlerde İslam’a karşı kılıç kullanmış, kardeşi Ebu Cehil’in bayraktarlığını yaptığı her yerde fiilen o da bulunmuştur. Hz. Seleme ve Hz. Ayyaş’a işkencede Ebu Cehil’in veziri gibidir; Kuba’ya  kadar Ebu Cehil’le gelip Hz. Ayyaş’ı işkence için yeniden Mekke’ye getirmede ona yardım eden de odur.

Nihayet günler Mekke Fethine geldiğinde o da karşı koymak istemiş, ancak gayretlerinin neticesiz kalacağını görünce de bir kenara saklanmayı tercih etmiştir. Hatta bu sıralarda Hz. Ali’nin peşine düştüğü Hâris İbn-i Hişam’a, Ebu Talib’in kızı Ümmü Hânî EMAN  VERMİŞ  ve ancak bu vesileyle canını kurtarabilmiştir. Resulullah (S.A.S.) bu hadiseyi duyunca ona: “Senin eman verdiğine biz de eman verir ve sözünün arkasında dururuz, buyurmuş ve böylelikle Hâris İbn-i Hişam için de aydınlık günler başlamıştır.

Gerçekte fethi, Hz. Hâris kendi iç dünyasında yumuşamıştır; Ebu Cehil’den kalma ne kadar huy ve haslet varsa hepsini bir kenara bırakmış, geçmişinin  üzerine kalın bir çizgi çizerek yepyeni bir dünyaya adım atmıştır. Bundan böyle o, hassaslardan daha hassas ve nezihlerden daha nezih bir hayat yaşayacaktır. 

Mekke Fethinden yaklaşık on dokuz gün sonra yaşanan Huneyn’e katılan Hz. Hâris, Herâzinliler ile yaka-paça olurken, aynı zamanda kardeşi Ebu Cehil’in bayraktarlığını yaptığı yirmi bir yıllık karanlık dünyasına da  kılıç sallıyordu.

Allah Resulü (S.A.S.), müellife-i  kulûb olarak ona da o gün yüz deve vermiştir. <