Hikmetli Kurban

Kurban “yakınlaşmak” demektir. “Iza karraba kurebanen; “yakınlaştıracak kurban” (Maide, 27). Kurbanın en önemli vasfı burada insanı Allah’a yakınlaştırmasıdır. Zira kelime anlamı da budur. Kurban etlerinin konu komşuya, eşe dosta dağıtılması itibariyle mahiyetinde büyük bir cömertliği barındırır. Cömertlik da insanı Allaha ve insanlara yakınlaştırır:

Resulullah (sav) buyurdular ki: "Sehavet (cömert) sahibi Allah'a yakındır, insanlara yakındır, cennete yakındır, cehennemden uzaktır. Cimri ise Allah'tan uzaktır, insanlardan uzaktır, cennetten uzaktır, cehenneme yakındır. Cahil sehavet sahibini Allah, cimri ibadet düşkününden daha çok sever."(Hadis No: 2174-Buhari)

Kurban kesenler kesmeyenlere göre daha merhametli olur. Hz. Adem’in kurban kesen oğlu, kesmeyen oğluna göre daha merhametli ve kalp yumuşaklığına sahipti. Bu açıdan kurban kesmeyen veya kurbanı kabul edilmeyen evladın katı kalp sahibi bir katil olması düşündürücüdür. Habil, katil abisi Kabil’e şöyle seslendi: “Öldürmek üzere elini bana uzatsan bile ben öldürmek için elimi sana uzatmayacağım. Ben, bütün alemlerin Rabbi olan Allah’tan sakınırım.” (Maide, 28)

Sevabı bol bir ibadettir. Peygamberimiz(sav) buyurdu: “Kurbanın her bir kılı için bir sevap vardır.” (İbni Mace, Edahi, 3) Peygamber Efendimizin(sav) namaz meclisine dahil olmanın şartlarından biri de imkânı olanların kurbanlarını Allah için kesmeleridir: “Kurban kesecek güçte olup da kesmeyen namazgahımıza yaklaşmasın.” (İbni Mce, Edahi 2)

Bir insanın en büyük imtihanı, madde ile mana veya dünya ile ahiret arasındaki tercihlerinde yaşanır. Maddeyle mana karşı karşıya geldiğinde hangisini tercih edeceğiz? “Kurban kes” emri Allah’tan gelen manevi bir emirdir. Kesilen kurban hayvanı ise maddeyi temsil eder. Etiyle kemiğiyle maddeyi temsil eden kurban Allah’ın emrine uyarak kesmek ise maddenin m