[Hüseyin ODABAŞI] Cebrail Parti Kursa

“Mekke’de bunalırsan

Medine’ye göçerdin.

Biz bu dünyadan nereye

Göçelim, ya MUHAMMED?

Yeryüzünde, riya, inkâr, hıyanet

Altın devrini yaşıyor.

Diller, sayfalar, satırlar

"Ebu Leheb öldü "diyorlar:

Ebu Leheb ölmedi, ya MUHAMMED;

Ebu Cehil, kıtalar dolaşıyor!”

Asıl bu devirde Ebu Cehiller, deccallar, her türlü medyanın imkanlarını kullanarak kıtalarla yetinmeyip kapı kapı dolaşarak her nurlu yüze karalar çalmakla meşguller...

Bugün bunca cehaletin mergup bir meta gibi başlarda taç gibi dolaştırıldığını bilseydi Arif Nihat Asya, ne derdi şiir diye ne yazardı?  Belki de “kelimeler kifayetsiz” veya “dili bağlı kalbimin” deyip susmayı tercih ederdi.

Fakat Allah’ın imkân ve fırsat verdiği ölçüde biz susmayı uygun bulmuyoruz, susmayacağız.

İlk önce, kimlerin sapıttığını ve küfre girdiğini bazıları neden kendilerine meslek edinip görev bilirler bunu anlamak mümkün değil. Çünkü bir insan kendi itiraf etmedikten sonra kimin mümin veya sapıttığını Allah’tan başkası bilmez. Hayat devam ediyor ve son anına kadar kimin ne diyeceğini veya kalbinin nasıl olacağını bilemeyeceğimize göre bize kendi kalbimizin dışındaki insanların kalpleriyle ilgilenmemek düşer. Kuran “vela tecessesü” demiyor mu? 

“Casusluk yapmayın, insanların gizli hallerini araştırmayın.”(Hucurat, 12)

Savaş esnasında ölüm korkusundan dolayı kelime-i şehadeti getirdiği zannıyla bir düşm