İşte Harun Tokak'ın bayram yazısı: Kapılar

“Kapılar var demir sürgülü 

Kapılar üst üste vuslat örgülü 

Kapılar var kapılar” 

Kaç bayramdır gurbetteyim, bilmiyorum.

 Artık saymıyorum.

Gurbet ruhlarımızda mekân tutuyor.

Bayram yazımı yazarken merhum Alaaddin Kıdak ağabeyimizin kızı, “Kapılar” şiirinin yazarı Zeyneb Gülşen arıyor.

 Alaaddin Ağabey İzmir’in ilklerindendi. 

Hocaefendinin İzmir fuarındaki konferanslarının takdim konuşmasını o yapardı.

 Zarif ve kültürlü bir Osmanlı beyefendisiydi.

 Babasının manevi mirasını devralmış olan kızı Zeyneb Gülşen’e “Hangi duygularla yazdın kapılar şiirini?” diyorum.

Gözleri buğulanıyor, kelimler boğazında düğümleniyor.

“Hapishanenin demir kapılarının ardında bayram yaşanınca yazılıyor,” diyor. 

Her çile, her başlangıç, her dönemeç insan için yeni bir kapı oluyor.

Bu hepimiz için böyle.

2006 Sonbaharıydı.

 Yaz sessiz sedasız çekip gitmişti.

İstanbul güze hazırlanıyordu.

Harbiye’deki Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı'nda otururken telefonum çaldı.

 Arayan bu bayram yine hapiste olan Mehmet Gündem’di;

“Yeni Şafak’ta Pazar yazıları yazmanı istiyorum.” 

“Yazı ve ben, nasıl olacak bu iş?” dedim, “üstelik bu yaştan sonra.”

“Yazarsın.” 

 “Ne yazacağım?” 

“Yurt dışına ki Türk okullarında görev yapan fedakâr öğretmenleri yaz”

O günlerde Âdem Tatlı yeni vefat etmişti. 

İlk yazımın adını “Bir Önden Giden Atlı Âdem Tatlı” koydum.