[Kadir Gürcan] Bubi Tuzağı

Booby Trap

Meğer en son yapılan İBB seçimleri hala devam ediyormuş. Halbuki, sandıklar mühürlenip, oylar sayıldıktan sonra her şeyin geride kaldığını düşünmüştük. Bizimki de dert mi?  iktidar ve Saray’ın son üç senede çektiklerini bir kendileri bir de Saray duvarları biliyor. O günlerde, iptal edildikten sonra tekrarlanan İstanbul’a özel seçimin sonucu değişmemişti. Epey toz kalktığını bugün gibi hatırlıyorum. Hatta Yunus Merhum’un “Bir sinek bir  kartalı /Salladı vurdu yere/Ben de gördüm tozunu!” sözlerini hatırlatmıştım.

Kantarın topu kaçtığı için, bir hukukçunun“Bir insanın öyle ya da böyle, suçsuz olduğu halde ceza almasını konuşacağımız yerde, bunun seçimlerde kimin işine yarayacağını konuşuyoruz!” zihni savurulma uyarısı kimsenin dikkatini çekmiyor. İktidarın Saray için tepe tepe kullandığı ‘hapisten-iktidara başarı (!) ‘ hikayesi  olmadık yerde boşa çıkarsa ne olacak? Türkiye’de seçim sath-ı mailine girildiğinde, zihni işleyişin dumura uğraması adettendir.

En son İstanbul yerel seçimleri Saray ile şimdiki İBB Başkanı arasındaydı. “İktidarın adayı kimdi?” diye sorsam eminim, bir çok kişi hatırlamayacaktır. Vasat bile olamayan zamanın adayı, o gün de silik ve beceriksizdi hala öyle. En büyük talihsizliği Saray’a vekaleten seçime girmiş olmasıydı. İki kez üst üste knock out oldu. Kaybetmekle kalmadı bir daha da Saray’ın gözüne giremedi. Kolay mı? Veliyyü Nimetlerine, siyasi hayatının en büyük iki yenilgisini tattıran oyunda konu mankeni kendisiydi. Saray’ın omzuna çıkıp sefa sürenlerin ibretlik akibeti için güzel bir örnek.

Aslında yenilen pehlivan güreşe doymazmış ama Saray İmamoğlu ile yeni bir karşılaşmayı göze alamayacağı anlaşılıyor. Havuz medyasının “Saray, İmamoğlu’nun aday olmasını istiyor!” dediklerine bakmayın.  Artık iş, despot idarelerde sadece muhalifleri önüne katıp kovalayan sürek avına dönüştü. Hani şu malum ve mahud, A’sından Z’sin