Keşkeler, iniltiler, pişmanlıklar...

Cenab-ı Hak, pişmanlıklarla ilgili olarak Kur’an-ı Kerim'de şöyle buyuruyor:

“Kim Rahman’ın hikmetlerle dolu ders olarak gönderdiği Kur’an’ı göz ardı ederse, Biz de ona bir şeytan sardırırız; artık o, ona arkadaş olur. Bu şeytanlar onları yoldan çıkarırlar, ama onlar kendilerinin hâlâ doğru yolda olduklarını sanırlar. Tâ ki, huzurumuza gelinceye kadar böyle devam eder. Huzurumuza çıktığında arkadaşına: ‘Keşke seninle aramız  doğu ile batı arası kadar uzak olsaydı! Meğer sen ne kötü arkadaşmışsın!’ der. Allah buyurur: ‘Bu temenniniz bugün size hiçbir fayda vermez. Çünkü hayat boyunca, birlikte zulmettiniz. Burada da azabı birlikte çekeceksiniz.” (Zuhruf Suresi, 43/36-39)

Kur’an-ı Kerim’de  işte bu mânada “Keşke… Keşke…” deyip dövünenlerin benzer sözlerinden bahsediliyor… “Pişmanlıklar Kuşağı” başlıklı yazısında da M. Fethullah Gülen Hocaefendi şunları ifade ediyor: 

“Arkada bıraktığı günlere bakıp da pişmanlık duymayacak az insan vardır. İyiler, neden daha mükemmel olmadıklarını düşünerek; kötüler de, işledikleri fenalıkların yüz kızartıcı çirkinliklerini görerek hasret ve inkisar içinde iki büklüm olup inleyeceklerdir.

“Genç kuşakları ihmâl edip nefsaniliğin karanlık lâbirentlerinde yapayalnız bırakanlar, onların her gün biraz daha azmanlaşmalarına seyirci kalanlar… Kitleleri millî kültür ve millî düşünceden mahrum edenler,  çekip onları şehevânilik bataklığında çürütenler… Fenaları ve fenalıklara yahşi çekip gününü gün etmek isteyenler, ülkenin dört bir yanına kozmopolitik tohumlarını saçarak millî şuur ve millî mefkûreyi öldürenler… Özünden ve ruh kökünden uzaklaşmayı marifet ve medeniyet sananlar, ilim yuvalarını bu Cehennem zakkumunun meşcereliği (ağaçlığı) haline getirenler… Yıllarca can alıcı hasımlarımızı dost bilip onlara dostluk türküleri söyleyenler, göz göre göre bütün değer hükümle