Koreli ebeveynler neden kendilerini 'hücreye' kapattırıyor?

⏱ Okuma Süresi 3 dk•Yayınlanma Salı, Temmuz 2 2024

Güney Kore'nin Mutluluk Fabrikası'ndaki ufak hücrelerin dış dünyayla tek bağlantısı yemek dağıtımı için kapıda açılmış küçük boşluklar.

5 metrekarelik hücrelerde telefon veya bilgisayarlar yasak. Burada kalanlara yalnızca çıplak duvarlar eşlik ediyor. Mavi üniforma giyinseler de buradakiler aslında mahkum oldukları için değil "inziva deneyimi" için hücrede kalıyorlar. Çoğunun ortak paydası, toplumdan tamamen izole olmuş bir çocuklarının olması.

Tecrit hücreleri

BBC'nin haberine göre, Genç münzevilere hikikomori adı veriliyor; bu 1990'larda Japonya'da ergenler ve genç yetişkinler arasında görülen şiddetli toplumsal izolasyonu tanımlamak için ortaya atılmış bir kavram.

Nisan'dan bu yana ebeveynler, Kore Gençlik Vakfı ve Mavi Balina Kurtarma Merkezi adlı Sivil Toplum Kuruluşları (STK'lar) tarafından finanse edilen ve yürütülen 13 haftalık bir ebeveyn eğitim programına katılıyor.

Programın amacı insanlara çocuklarıyla nasıl daha iyi iletişim kuracaklarını öğretmek.

Bu süreçte ebeveynler tecrit hücresine benzer bir odada üç gün geçiriyor.

Bu izolasyonun ebeveynlerin çocuklarını daha iyi anlamalarına yardımcı olması umuluyor.

'Kimse onu anlamadığı için kendisini sessizlikle koruyor'

Oğlu 3 yıldır odasından çıkmayan Jin Young-hae, Mutluluk Fabrikasına ilk gittiğinde toplumdan soyutlanmayı seçen diğer gençlerin notlarını okuduğunu söylüyor.

"Çocuğum benimle pek konuşmadığı için onun aklından neler geçtiğini bilmiyordum" diyor ve ekliyor:

"Bu notları okumak şunu fark etmemi sağladı: 'Kimse onu anlamadığı için kendisini sessizlikle koruyor'".

Park Han-sil takma adlı anne, yedi yıldır kimseyle görüşmeyen 26 yaşındaki oğlu için hücreye kapanmış.

Oğlu birkaç kez evden kaçmış; artık odasından nadiren çıkıyor.

Park, oğlunun video oyunları takıntı haline getirdiğini söylüyor.

Sosyal ilişkilerde zorluklar

Anne Park, oğluna ulaşmakta halen zorlanıyor ancak izolasyon programı sayesinde oğlunun du