Kul takdir etmese de Allah eder

Hizmet Hareketi gönüllüleriyle beraber ülke ve insanı adına son derece yararlı hizmetleri yıllar önce başlattı, sürdürdü ve bugünlere ulaştırdı. Artık bu hizmetler sadece Türkiye ile ve sadece Türk vatandaşları ile sınırlı değil. Dünyanın birçok yerinde içlerinde farklı ülkelerden insanlarında hizmet verdiği sosyal bir yapı haline geldi Hizmet Hareketi. Bu noktaya ulaşan hizmetlere, başladığı dönem, içinde bulunduğu şartlar, eldeki imkanlar açısından bakıldığı zaman bunun -inayet-i ilahiye ile- fevkalade bir başarı örneği olduğu insaf ehli olan herkesin kabul edeceği bir gerçektir.  

15 Temmuz sözde darbe hadisesine kadar, zaten bu, bütün alemce böyle görülüyor ve bu şekilde ifade ediliyordu. Hizmet Hareketi’ne gönül veren insanların, Hizmet’e ait faaliyetlerinden bir ‘başarı ‘olarak bahsedilmesine, övülme veya takdir edilmeye ihtiyaçları yoktur. Onlar her hâlükârda başarılı işler yapmayı hedefleseler de hiçbir zaman başarının kendilerine bağlanmasından hoşlanmazlar. Onlar, yaptıkları hayırlı işleri kendilerine Cenab-ı Hakk’ın bir sevki, lütfu, iş gördürmesi olarak düşündüklerinden iyilik, güzellikleri Allah’tan eksik kusur ve hataları da kendilerinden bilir, iyilikler karşısında şükür hata ve kusurları karşısında da tövbe ve istiğfarda bulunur, gurur ve kibre düşmemeye çalışırlar. Zaten onlara ‘Beklentisizler’ denilmesi de bu yüzdendir. İhlas’ın bir manası da budur. Onun içindir ki bütün şahsi ve tüzel kişilikleriyle yaptıkları hayır çalışmalarının hedefinde her zaman hep Rıza-i ilahi olmuştur. İfade edilen bu malum hususlar Hizmet hareketinin Kuran ve Sünnet endeksli temel esaslarıdır.

  

Yalnız asıl üzerinde durmak istediğim konu bu değildir. Üzerinde durmak istediğim konu Hizmet Hareketi