'Nice ayetler vardır ki...'

Prof. Dr. Ali Nihat Tarlan diyor ki:

“Sinemada görmüştüm. Amerika’dan gelmiş bir turist kâfilesi Lauvre Müzesi’ni geziyorlardı. Tabloların önünden koşar adım halinde geçiyor, onları bir rüya gibi sisli ve mübhem güya görüyorlardı.

“Güya onların sanat sırlarını keşfediyor, güya onlardan bir şey görüp anlıyorlardı.

“Bu turist kafilesi, o ziyareti belki beş dakikada bitirdi; otobüslere binip oradan ayrıldılar.

“Eh Lauvre’u görmüşlerdi. Amerika’da bol bol övünebilirlerdi.

“Halbuki bir tablonun önünde senelerce oturup öncelemek belki kâfi değildi.

“Her zerresi mucize olan bu kainatı ben de o turisiler gibi gaflet içinde gezdim.

“Ne gördüm, ne anladım. Az sonra rehberimiz boruyu öttürecek: ‘Haydi otobüslere!...’

M. Fethullah Gülen Hocaefendi, o canlı şaheser sanat harikaları hakkında teşbihlerle şunları anlatıyor:

“Bu kainat, büyük-küçük, canlı-cansız, rengârenk sanat eserleriyle süslenmiş, bitip tükenme bilmeyen manzaraları resmi geçidi ve bir meşher mâhiyetinde herkesi seyir ve tenezzühe sevk edecek bir câzibedarlık içinde hazırlanmış görünüyor.

“Bu güzel manzaralar, bu fevkalâde süs ve ihtişamlar, bir sel gibi akıp giden hâdiseler üzerinde bir fiiller merceği ile dalgalanan isimlere şahit oluyor ve maşukuna kavuşma aşkıyla koşan âşıklar gibi, bu çakıp çakıp göz kırpmaların, parlayıp parlayıp işaret etmelerin arkasına düşüyor ve kendimizi bir mübhemiyet arz eden sıfatlar dairesinin önünde buluyoruz. Şaşkın, yorgun  ve alabildiğine arzulu... Kalbe açılan menfezlerle zâtî durumları takibe çalışıyoruz. Bir yükseliş içinde cereyan eden bu yolculuk, eşya ve hâdiselerden, insan ve kainata münasebetten başlar, yaratılışın sırrını kavrama noktasına yükselince her şeyin ne kadar güzel ve yerli yerinde olduğu insana inkişaf eder. Şimdi Yaratıcı’nın maksadı mevzuunda bir şeyler söylerken, bu idrak ve inkişafı da bir avam anlayışı içinde takip edelim: Mesela, bir sanatkâr düşünelim ki, b